Indyk pawi (Meleagris ocellata) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), jeden z dwóch gatunków indyka występujący dziko jedynie na półwyspie Jukatan – w Meksyku, Gwatemali i Belize. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Wygląd Pióra pokrywające ciało w różnych odcieniach brązu i opalizującej zieleni. Pióra ogona są szare z opalizującą, niebiesko-brązową końcówką (pawie oko), co upodabnia ptaka do pawia. Głowa niebieska, z czerwonymi i pomarańczowymi koralami. Nogi czerwone, dłuższe i cieńsze niż u indyków z Ameryki Północnej.
Wymiary Długość: 70–122 cm Masa ciała samca ok. 5 kg, samicy ok. 3 kg
Rozród Samica składa od 8 do 15 jaj, które wysiaduje 28 dni. Młode opuszczają gniazdo po jednej nocy (zagniazdowniki).
Zachowanie Indyki pawie przebywają zazwyczaj na ziemi. W przypadku zagrożenia zazwyczaj uciekają na nogach, chociaż potrafią również latać na krótkich dystansach. Samce rozpoczynają swój śpiew 20–25 minut przed wschodem słońca.
Kultura Indyk pawi jest obiektem zorganizowanych polowań oraz kłusownictwa. Ptak ten został przedstawiony na znaczkach pocztowych emitowanych w Belize i Gwatemali. Indyk pawi jest rzadko hodowany przez miłośników drobiu.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje indyka pawiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – near threatened). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność populacji nie przekracza 50 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji jest spadkowy. Do głównych zagrożeń dla gatunku należą polowania oraz utrata i degradacja siedlisk.
Galeria zdjęć
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Znaczki pocztowe przedstawiające indyka pawiego
Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Belize Kategoria:Fauna Gwatemali Kategoria:Fauna Meksyku Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1820 roku Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera