thumb|250px|Barania Grań – widok znad Śnieżnego Bańdziocha
Barania Grań (słow. hrebeň Baraních veží) – krótka, boczna grań odchodząca ku północy od Niżniego Baraniego Zwornika (Nižná Barania strážnica, ok. 2480 m n.p.m.) w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela ona od siebie górne kotły Doliny Czarnej Jaworowej (Čierna Javorová dolina) – Śnieżny Bańdzioch (kotlinka pod Snehovým) na zachodzie od Baraniego Bańdziocha (Barania dolinka) na wschodzie.
W Baraniej Grani wyróżnia się (w kolejności od góry): Baranie Turnie (Baranie veže), Baranie Zęby (Baranie zuby) i Baranią Kopę (Barania kopa). Szczegółowy wykaz wszystkich nazwanych obiektów w tej grani jest następujący (w kolejności od Niżniego Baraniego Zwornika): Wyżnia Barania Szczerbina (Zadná Barania štrbina, ok. 2420 m), Zadnia Barania Turnia (Zadná Barania veža), Pośrednia Barania Szczerbina (Prostredná Barania štrbina), Pośrednia Barania Turnia (Prostredná Barania veža), Niżnia Barania Szczerbina (Veľká Barania štrbina), Skrajna Barania Turnia (Veľká Barania veža, ok. 2370 m), Zadni Barani Karbik (Zadná štrbina), Zadni Barani Ząb (Tretí Baraní zub), Pośredni Barani Karbik (Prostredná štrbina), Pośredni Barani Ząb (Druhý Baraní zub), Skrajny Barani Karbik (Predná štrbina, ok. 2330 m), Skrajny Barani Ząb (Prvý Baraní zub), Przełączka za Baranią Kopą (Sedlo za Baraňou kopou), Barania Kopa (Barania kopa, ok. 2275 m).
Sumaryczna liczba wszystkich wzniesień w Baraniej Grani jest w rzeczywistości nieco większa, niż wydawałoby się to z liczby nazwanych formacji wypukłych (7). Wynika to z faktu, że niektóre nazwane turnie mają po kilka wierzchołków.
Po raz pierwszy granią przeszli (z obejściami niektórych turni) Zygmunt Klemensiewicz, Jerzy Maślanka i Rudolf Nałęcki 24 sierpnia 1923 roku. Droga ta jest nieco trudna (I w skali tatrzańskiej).
W okolice Baraniej Grani nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, rejon ten jest również nieudostępniony dla taternictwa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr