Taranto (wł. Stazione di Taranto) – stacja kolejowa w Tarencie, w regionie Apulia, we Włoszech. Stacja posiada 6 peronów. Jest jedną z największych stacji kolejowych w regionie. Została otwarta w 1868.
Historia Budowa stacji Taranto zaczął po zatwierdzeniu projektu linii Bari – Taranto przez Gioia del Colle, która została ukończona 15 września 1868.Prospetto cronologico dei tratti di ferrovia aperti all’esercizio dal 1839 al 31 dicembre 1926. Dnia 28 lutego 1869 roku stacja była również połączona z Metaponto przez Società per le Strade Ferrate Meridionali, która rozpoczęła budowę linii Jonica. W tym samym dniu zostało również oddane połączenia między stacją i portem w Taranto i otworto pierwszy odcinek linii Battipaglia – Potenza – Metaponto, po jej ukończeniu, otworto główne połączenie kolejowe do Salerno i Neapolu. W roku 1886 Società per le Strade Ferrate del Mediterraneo otworzyło linię Taranto – Brindisi, która zapewniła połączenie (szybsze i bezpieczniejsze) między dwiema stacjami i portem. Stacja Taranto była wspólna dla administracji kolejowej Rete Adriatica i Rete Mediterranea. Do końca XIX w. była najważniejszym węzłem kolejowym, na północ i na Adriatyku, na którym prowadzono cały ruch środków spożywczych i drewna z Kalabrii i Sycylii. Ta została obniżona po otwarciu linii Tirrenica Meridionale, która przeniosła cały ruch kolejowy w kierunku Salerno i Neapolu. Po utworzeniu South Ferrovie del Sud Est stała się źródłem dodatkowych linii regionalnych przez Martina Franca.
Przypisy
Linki zewnętrzne Rozkład jazdy
Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Apulii Kategoria:Transport w Tarencie