Notacja Siegbahna – rodzaj zapisu stosowany w spektroskopii promieni X do określania linii spektralnych charakterystycznych dla danych pierwiastków. Została wprowadzona przez Karla Siegbahna.
Linie charakterystyczne emitowanego promieniowania X odpowiadają przejściom elektronowym w atomie – kiedy elektron przeskakuje na niższy, wolny stan jednej z wewnętrznych powłok elektronowych atomu. Taki wolny stan może być wytworzony przez bombardowanie elektronami w lampie rentgenowskiej, przez inne cząstki, jak w PIXE, przez inne promienie X we fluorescencji rentgenowskiej lub przez rozpad promieniotwórczy.
Tabela poniżej ukazuje związek między nazwami kilku linii widmowych w tej notacji a poziomami elektronowymi.
+ Notacja Siegbahna Niższy poziom energetyczny Wyższy poziom energetyczny Nazwa linii K (1s) L3 (2p3/2) Kα1 L2 (2p1/2) Kα2 M3 (3p3/2) Kβ1 L3 (2p3/2) M5 (3d5/2) Lα1 L2 (2p1/2) M4 (3d3/2) Lβ1 M5 (3d5/2) N7 (5p3/2) Mα1
Notacja ta jest szeroko używana w spektroskopii, lecz IUPAC (Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej) rekomenduje inną notację, przedstawioną poniżej.
+ Korelacja między notacją IUPAC a notacją Siegbahna Notacja Siegbahna Notacja IUPAC Kα1 K-L3 Kα2 K-L2 Kβ1 K-M3 Lα1 L3-M5 Lβ1 L2-M4 Mα1 M5-N7
Zobacz też Prawo Moseleya
Linki zewnętrzne Nomenclature system for X-ray spectroscopy (1991) IUPAC.
Kategoria:Chemia kwantowa Kategoria:Spektroskopia Kategoria:Promieniowanie Kategoria:Fizyka atomowa