Edmund Rosochacki (ur. 27 września 1920 w Warszawie, zm. 23 października 1952) – porucznik, żołnierz podziemia antykomunistycznego.
Życiorys Syn Edmunda i Stefanii z Walczyńskich. W okresie okupacji niemieckiej członek grupy specjalnej KWP, z wyroków sądu specjalnego likwidującej konfidentów gestapo i zdrajców narodu polskiego. 7 listopada 1950 aresztowany przez funkcjonariuszy MBP i oskarżony na podstawie spreparowanych i wymuszonych na świadkach zeznań. 29T. Swat podaje datę 25 maja 1952 WSR w Warszawie pod przewodnictwem ppłk. Mieczysława Widaja skazał go razem z Józefem Gumowskim na podstawie 1 Dekr. z 31.08.1944 na karę śmierci. Prezydent Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Stracony 23 października 1952. Uniewinniony i zrehabilitowany 19 lutego 1957. Jego grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze „Na Łączce”, a rzeczywiste miejsce pochówku nie jest znane.
Przypisy
Bibliografia , zob też
AIPN, Teczki więźniów 1952, Rosochacki Edmund W. Bartoszewski, Syndykat zbrodni..., s. 25 J.R. Kubiak, Tajemnice więzienia mokotowskiego... C. Leopold, K. Lechicki, Więźniowie polityczni..., s. 25 W. Minkiewicz, Mokotów, Wronki, Rawicz..., s. 104
Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Więźniowie polityczni – straceni w więzieniu mokotowskim 1945–1956 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie