thumb|250px|Kapałkowa Grań (podpisane obiekty)

Kapałkowa Grań (słow. hrebeň Ľadových veží, niem. Grat der Eistaler Türme, węg. Jégvölgyi tornyok gerinc) – długa tatrzańska grań boczna w masywie Lodowego Szczytu odchodząca od Lodowego Zwornika w grani głównej słowackich Tatr Wysokich. Oddziela ona Dolinę Suchą Jaworową od Doliny Śnieżnej i Doliny Czarnej Jaworowej. Turnie znajdujące się w niej mają zbiorową nazwę Kapałkowe Turnie. Na żaden z obiektów w tej grani nie prowadzą szlaki turystyczne.

Od Lodowego Zwornika grań wiedzie w kierunku zachodnim z odchyleniem na północny zachód. Kończy się Kapałkową Uboczą, opadającą do głównej gałęzi Doliny Jaworowej. W jej górne partie wcina się Kapałkowe Korycisko, w dolne – Zadni Kapałkowy Żleb. Grań ma długość około 2 km.

Nazewnictwo Kapałkowej Grani pochodzi od Kapałkowej Uboczy, która to wywodzi się od góralskiego nazwiska Kapałka. W starszej literaturze Kapałkowe Turnie bywają czasami błędnie określane nazwą Sobkowe Turnie – dotyczy ona obiektów w pobliskiej Sobkowej Grani.

Obiekty w Kapałkowej Grani, począwszy od Lodowego Zwornika: Wyżnia Kapałkowa Ławka (Vyšná Goralská štrbina), Kapałkowy Kopiniak (Goralský hrb), Sucha Ławka (Vyšná Magurská lávka), Wielka Kapałkowa Turnia (Veľká Ľadová veža) – w jej bocznej grani wznosi się Kapałkowa Strażnica (Ľadová strážnica), Pośrednia Kapałkowa Ławka (Goralská štrbina), Pośrednia Kapałkowa Turnia (Prostredná Ľadová veža), Wrótka za Dziobem (Vrátka za Ľadovým pazúrom), Kapałkowy Dziób (Ľadový pazúr), Wrótka za Słupem (Vrátka za Ľadovým stĺpom), Kapałkowy Słup (Ľadový stĺp), Wrótka za Zębem (Vrátka za Ľadovým zubom), Kapałkowy Ząb (Ľadový zub), Wrótka za Basztą (Vrátka za Ľadovou baštou), Kapałkowa Baszta (Ľadová bašta), Niżnia Kapałkowa Ławka (Magurská lávka), Mała Kapałkowa Turnia (Malá Ľadová veža), Zadnia Kapałkowa Przełączka (Zadné ľadové sedielko), Zadnia Kapałkowa Czuba (Zadný Ľadový hrb), Pośrednia Kapałkowa Przełączka (Prostredné ľadové sedielko), Pośrednia Kapałkowa Czuba (Prostredný Ľadový hrb), Skrajna Kapałkowa Przełączka (Predné ľadové sedielko), Skrajna Kapałkowa Czuba (Predný Ľadový hrb).

Pierwsze przejścia Kapałkowej Grani: letnie – Gyula Komarnicki i Roman Komarnicki, 30 lipca (od Lodowego Zwornika do Wrótek za Słupem) i 2 sierpnia (od Wrótek za Słupem na Małą Kapałkową Turnię) 1909 r., zimowe – Čestmír Harníček, Arno Puškáš, Karel Skřipský i Jozef Velička, 26 marca 1953 r. (z Małej Kapałkowej Turni na Wyżnią Kapałkową Ławkę).

Przypisy

Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr