Jan Sienicki herbu Bończa (ur. w XVI w. w Siennicy Nadolnej, zm. ok. 1611) – sekretarz króla Stefana Batorego (1582), kasztelan chełmski, starosta tarnogórski (1582–1611).
Był synem Mikołaja Sienickiego podkomorzego chełmskiego, wielokrotnego marszałka sejmu i Barbary Słupeckiej. Miał brata Jakuba Sienickiego.
Porzucił braci polskich, przeszedł na kalwinizm i pełnił wysokie funkcje w tym kościele. W 1598 r. brał udział w rozprawie o dobra tarnogórskie.
Po śmierci ojca w 1582 jako najstarszy syn odziedziczył jego dobra siennickie i został po nim starostą tarnogórskim (1582–1611), oraz otrzymał stanowisko sekretarza Stefana Batorego (1582–1611), którego Mikołaj Sienicki 14 grudnia 1576 ogłosił królem Polski.
Bibliografia Kasper Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., s., 308 Stanisław Grzybowski, 1957, Odrodzenie i Reformacja w Polsce, t.2, „Mikołaj Sienicki. Demostenes sejmów polskich” Sebastian Adamkiewicz, Demostenes zapomniany. Rzecz o Mikołaju Sienickim w magazynie Histmag (Autor jest doktorantem na Uniwersytecie Łódzkim; biografia Mikołaja Sienickiego stanowiła jego pracę magisterską. Jest to jedyna w Polsce pozycja w pełni poświęcona Mikołajowi Sienickiemu).
Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Kasztelanowie chełmscy Kategoria:Sekretarze Stefana Batorego Jan Kategoria:Starostowie tarnogórscy Kategoria:Szlachta ariańska w Polsce Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w XVII wieku