Onold (również Onolf, zm. ok. 1187) – biskup kruszwicki od ok. 1156 – ok. 1161, biskup włocławski po 1161 do ok. 1186.
Współczesne źródła przypisują mu pochodzenie z dzisiejszego terenu Włoch. Podczas ogólnopolskiego zjazdu w Łęczycy, zwołanego przez Bolesława Kędzierzawego, występuje jako biskup kruszwicki, pod datą 21 maja 1161 r. Nie wiadomo dokładnie jak długo Onold sprawował już swój urząd. Po nominacji biskupa Wernera z biskupstwa we Włocławku na biskupstwo płockie, Onold mianowany został biskupem włocławskim, a ziemie biskupstwa kruszwickiego włączone zostały do diecezji włocławskiej. W 1180 roku wziął udział w synodzie łęczyckim, na którym uchwalono pierwsze immunitety dla duchowieństwa. Onoldowi przypisywane są starania o książęce nadanie z rąk Leszka Bolesławica, które miało miejsce w 1185 roku. Za czasów jego pontyfikatu powstała również romańska katedra we Włocławku oraz szpital św. Gotarda w Szpetalu.
Jego śmierć datuje się na ok. 1186 r, gdyż jego następca - bp Stefan pojawia się w 1187 r.
Przypisy
Bibliografia Jan Fijałek Ustalenie chronologii biskupów włocławskich, Kraków 1894, s. 11-12
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi włocławscy