Siekiera Beechinga () – nieformalna nazwa powstałego w latach 60. XX wieku projektu zredukowania gwałtownie rosnących kosztów utrzymania kolei brytyjskich. Jego głównym autorem był , ówczesny szef przedsiębiorstwa British Rail. Projekt zakładał wszechstronną modernizację kolei, jednak jego głównym postulatem była likwidacja nierentownych linii kolejowych. Beeching przygotował dwa raporty: The Reshaping of British Railways (Beeching I), 1963 The Development of the Major Railway Trunk Routes (Beeching II), 1965
Przyczyny thumb|Pozostałości po Rugby Central Station thumb|Odremontowana z zachowaniem realiów z lat 20. XX w. stacja kolejowa w Kingswear zamknięta na mocy Beeching Axe thumb|Stacja w Okehampton używana jest obecnie głównie dla obsługi ruchu turystycznego i zabytkowych pociągów
Beeching Axe był reakcją na nieudany plan modernizacji kolei brytyjskich z lat 50., kiedy modernizowano strukturę kolei, kupowano nowe lokomotywy spalinowe i elektryfikowano linie kolejowe bez zwracania uwagi na rangę danej linii kolejowej. Spowodowało to przerost zatrudnienia i rosnące długi kolei brytyjskich. Na początku lat 60. konserwatywny rząd Harolda Macmillana, określając politykę transportu, zdecydował o położeniu większego nacisku na transport drogowy i zmniejszenie roli transportu szynowego. W 1961 r. rząd powierzył zadanie restrukturyzacji kolei Richardowi Beechingowi, ówczesnemu prezesowi British Rail.
Przebieg Beeching dokonał analizy systemu kolei brytyjskich stwierdzając, że 80% ruchu kolejowego przypada na 20% tras, podczas gdy pozostałe linie przynoszą straty. 27 marca 1963 przedstawił raport The Reshaping of British Railways (Restrukturyzacja kolei brytyjskich), w którym zaproponował masowe zamknięcia linii kolejowych. Program został chłodno przyjęty w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza w społecznościach wiejskich.
Plan zakładał zlikwidowanie 9 tysięcy kilometrów linii kolejowych, głównie dojazdowych i lokalnych, z wówczas istniejących 28 tysięcy. Zakładano również likwidację małych i nierentownych stacji i przystanków kolejowych na istniejących liniach. Zakładano zmniejszenie zatrudnienia o 71 tysięcy osób.
Likwidacja poszczególnych linii kolejowych W szczytowym okresie kolej brytyjska liczyła 33 000 km i 6000 stacji. W roku zakończenia Beeching Axe całkowita długość sieci wynosiła 19 000 km, a znajdowało się na niej 2000 stacji i przystanków. Oto szczegółowy przebieg zamykania linii kolejowych: Rok Długość linii (km) 1963 521 1964 1703 1965 970 1966 1210 1967 480 1968 640 1969 400 1970 443 1971 37 1972 80 1973 56 1974 0
Skutki Karol Trammer twierdzi, że likwidacja prowincjonalnych linii zmniejsza liczbę pasażerów na głównych liniach.
Zobacz też Camel Trail Tarka Trail
Przypisy
Linki zewnętrzne
Network Rail BBC
Kategoria:Transport kolejowy w Wielkiej Brytanii Kategoria:Historia gospodarcza Wielkiej Brytanii Kategoria:Historia kolei Kategoria:British Rail