Mała Kapałkowa Turnia (słow. Malá Ľadová veža, niem. Kleiner Eistaler Turm, węg. Kis Jégvölgyi torony) – dwuwierzchołkowa turnia o wysokości 2185 lub 2131 m n.p.m., znajdująca się w Kapałkowej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Pośredniej Kapałkowej Turni oddzielona jest siodłem Niżniej Kapałkowej Ławki i licznymi innymi drobnymi obiektami, natomiast od Zadniej Kapałkowej Czuby oddziela ją Zadnia Kapałkowa Przełączka.
W grani, która łączy Małą Kapałkową Turnię z Pośrednią Kapałkową Turnią, można wyróżnić następujące obiekty (począwszy od Małej Kapałkowej Turni i Niżniej Kapałkowej Ławki): Kapałkowa Baszta (Ľadová bašta), Wrótka za Basztą (Vrátka za Ľadovou baštou), Kapałkowy Ząb (Ľadový zub), Wrótka za Zębem (Vrátka za Ľadovým zubom), Kapałkowy Słup (Ľadový stĺp), Wrótka za Słupem (Vrátka za Ľadovým stĺpom), Kapałkowy Dziób (Ľadový pazúr), Wrótka za Dziobem (Vrátka za Ľadovým pazúrom).
Mała Kapałkowa Turnia ma dwa wierzchołki: wschodni (główny) i zachodni (niższy). Kapałkowa Grań skręca tutaj nieco na północny zachód w kierunku Kapałkowej Uboczy.
Na wierzchołki Małej Kapałkowej Turni nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, są one dostępne jedynie dla taterników. Z zachodnich stoków Małej Kapałkowej Turni (dokładniej Zadniej Kapałkowej Czuby) opada w stronę Doliny Jaworowej dość wybitny Zadni Kapałkowy Żleb. W stronę tej doliny opadają także równoległe do niego, krótsze Skrajny i Pośredni Kapałkowy Żleb (spod Skrajnej Kapałkowej Czuby).
Historia Na Małą Kapałkową Turnię wchodzili najprawdopodobniej jurgowscy koziarze (przed wejściami turystycznymi), jednak nie były to wejścia w żaden sposób rejestrowane. Pod koniec XIX w. dokonano na nią wejścia w celach kartograficznych.
Pierwsze wejścia turystyczne: Gyula Komarnicki i Roman Komarnicki, 2 sierpnia 1909 r. – letnie, Jan Alfred Szczepański, 28 kwietnia 1929 r. – zimowe.
Przypisy
Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich