thumb|240px
Mleczaj złocisty (Lactarius chrysorrheus Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lactarius, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Elias Fries 1838 r. i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna. Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami: bedłka tygrysowa, podrydzyk ostry, podrydzyk psi. Synonimy naukowe. Galorrheus chrysorrheus (Fr.) P. Kumm. 1871 Lactarius chrysorrheus f. immutabilis Maire 1937 Lactarius theiogalus var. chrysorrheus (Fr.) Quél. 1886 Lactifluus chrysorrheus (Fr.) Kuntze 1891
Morfologia Kapelusz Średnica 4–6(9) cm, kształt początkowo wypukły szybko jednak rozpłaszcza się i w końcu jest staje się, w środku zagłębiony do wklęsłego. Brzeg początkowo podwinięty, później rozpostarty, ostry. Powierzchnia gładka, w stanie wilgotnym śliska. Barwa od jasno mięsistej do jasno-ochrowo-pomarańczowej. Posiada kilka ciemniejszych, wyraźnych lub rozmytych pręg. Blaszki Blaszki z międzyblaszkami, przy trzonie przyrośnięte, czasami rozwidlone. Mają barwę jasnopłową pomarańczowym odcieniem. Trzon Wysokość 2,5–4(8) cm, grubość cm i grubości 0,7–1(2) cm, walcowaty, młody gąbczasty, dojrzały pusty. Powierzchnia gładka. Delikatnie oszroniona, czasami z małymi i płytkimi jamkami. Barwa trochę jaśniejsza od kapelusza. Miąższ Kruchy, biały, na powietrzu szybko żółknący. Smak początkowo łagodny, później piekący. Mleczko Obficie wyciekające, najpierw białe, po 2–3 sekundach cytrynowożółte. W pierwszym momencie wydaje się lagodne, później jednak jest silnie piekące na języku i w gardle. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników białawy z cielistym odcieniem. Zarodniki szeroko owalne o rozmiarach 7,1–9,1 × 6–7,5 μm. Na powierzchni posiadają niskie brodawki połączone różnej długości listewkami tworzącymi rzadką siateczkę. Podstawki mają rozmiar 36–44 × 7–10 μm. Niezbyt liczne, wrzecionowate cystydy mają rozmiar 45–65 × 7–10 μm i wystają zarówno na ostrzu, jak i na bokach blaszek. Gatunki podobne mleczaj modrzewiowy (Lactarius porninsis), z nieżółknącym mleczkiem, towarzyszący modrzewiowi. mleczaj bagienny (Lactarius lacunarum), również rosnący pod dębami, z mleczkiem tylko trochę żółknącym.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji i Oceanii. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Estonii i Holandii.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie od lipca do końca jesieni, w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami, zwykle w dużych grupach. Gatunek dość częsty na nizinach.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski