Barent Fabritius też Bernard Fabricius (ochrz. 16 listopada 1624 w Middenbeemster, poch. 20 października 1673 w Amsterdamie) – holenderski malarz okresu baroku, brat Carela Fabritiusa, uczeń Rembrandt.
Życiorys Uczył się u swego ojca Pietera Fabritiusa ciesielstwa i malarstwa. W latach 1645–1650 był uczniem Rembrandta. Działał w Amsterdamie i krótko w Deltcie. Od 1656 przebywał w Lejdzie, gdzie w 1658 został członkiem gildii św. Łukasza.
Malował głównie portrety, sceny rodzajowe i obrazy o treści religijnej. Stosował ostro skontrastowany światłocień, nadający dramaturgii jego obrazom. Początkowo tworzył pod wpływem Rembrandta, później inspirował się stylem brata Carela.
Wybrane dzieła Autoportret (1654–1656) – Wiedeń. Akademie der Bildenden Kuenste Dziewczyna skubiąca kaczkę – Dallas, Museum of Arts Hagar i Izmael żegnają Abrahama (1658) – Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art Piastunka – Rotterdam, Museum Boymans-van Beuningen Piotr w domu centuriona Korneliusza (1653) – Brunszwik, Herzog Anton Urlich-Museum Pokłon pasterzy (1667) – Londyn, National Gallery Rut i Boaz (1660) – St. Petersburg, Ermitaż Satyr wśród chłopów (1662) – Bergamo, Accademia Carrara Sprawiony wieprz (1656) – Berlin, Gemaeldegalerie Syn marnotrawny – Amsterdam, Rijksmuseum Uczeń w pracowni malarskiej (1655–1660) – Paryż, Luwr Portret Willema van der Helma z żoną i synem (1656) – Amsterdam, Rijksmuseum Wygnanie Hagar i Izmaela (ok. 1650) – San Francisco, Fine Arts Museums
Galeria
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. . Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, .
Kategoria:Uczniowie Rembrandta Kategoria:Urodzeni w 1624 Kategoria:Zmarli w 1673 Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Artyści związani z Lejdą