thumb|180px|Grób Tadeusza Nawrockiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Nawrocki (ur. 7 lipca 1910 w Odrzykoniu, zm. 8 stycznia 1999 w Warszawie) – polski działacz społeczny, nauczyciel historii, poseł na Sejm Ustawodawczy, działacz ruchu ludowego oraz opozycji antykomunistycznej w okresie PRL.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1929 zdał maturę w Krośnie. Następnie uzyskał tytuł magistra historii na Wydziale Filozoficzno-Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, po czym pracował jako nauczyciel. W latach 1936–1938 pracował jako nauczyciel historii w gimnazjum w Strzyżowie, a następnie na Wiejskim Uniwersytecie Orkanowym w Szycach i w Szkole Spółdzielczej w Nałęczowie.
W czasie II wojny światowej w czasie okupacji niemieckiej uczestniczył w ruchu oporu w Batalionach Chłopskich. Należał też do Stronnictwa Ludowego „Roch”. Pełnił w tej organizacji funkcję przewodniczącego Komitetu Oświaty i Propagandy Obwodu Krosno. Po 1945 został kierownikiem Działu Oświaty dla Dorosłych, następnie był wizytatorem ministerialnym oraz naczelnikiem Wydziału Uniwersytetów Ludowych, Powszechnych i Szkół Pracy Społecznej w Warszawie. Działał w Związku Harcerstwa Polskiego.
Po wojnie był politykiem SL, a następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. 20 marca 1950 objął mandat posła na Sejm Ustawodawczy w miejsce ks. Mariana Borowca, reprezentując okręg Gorlice (Sejm ten funkcjonował do 1952). Od 1956 do 1972 był dyrektorem Korespondencyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie. Należał do Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej. W 1972 był jednym z twórców Stowarzyszenia Odrzykoniaków, którego był honorowym przewodniczącym.
Za przychylność wobec opozycji został odsunięty od ogólnopolskiej polityki. W 1977 wykluczono go z ZSL za zainicjowanie krytykującego rządowy projekt ustawy o emeryturach rolniczych „Memoriału Seniorów Ruchu Ludowego”, który został opublikowany w prasie podziemnej i Radiu Wolna Europa. Należał następnie do Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Współtworzył Klub Rodzinnej Gospodarki Rolnej „Jutro Polski” i Stowarzyszenie Społecznego Rozwoju „Trzecia Droga”. W latach 90. był związany z partią Przymierze Samoobrona i Związkiem Zawodowym Rolnictwa „Samoobrona”. Przed wyborami parlamentarnymi w 1993 był współzałożycielem komitetu wyborczego Samoobrona – LepperaInka Słodkowska, Wybory 1993: partie i ich programy, IS PAN, 2001, s. 449..
Zmarł 8 stycznia 1999 w Warszawie. Jest pochowany na Wojskowym Cmentarzu na Powązkach w Warszawie (kwatera A15-1-22)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Publikacje Pamiętnik polityczny Pawła Nawrockiego z Odrzykonia znakiem tożsamości wsi galicyjskiej na przełomie XIX i XX wieku (1994), Racławicki sztandar chłopów Odrzykonia 1894 (1995), Trzylatkowi Jasiowi o dziadku Tadku osiemdziesięciopięciolatku wspominają dokumentem (1995), Odrzykońskie okruszyny polskiego ruchu ludowego – w jego stulecie (1995), Ksiądz pułkownik Józef Panaś 1887–1940, „Zeszyty Odrzykońskie” (2001).
Przypisy
Linki zewnętrzne Nota biograficzna na stronie Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Stronnictwa Ludowego „Roch” Kategoria:Członkowie ZHP Kategoria:Działacze ROPCiO Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Odrzykoniu Kategoria:Ludzie związani z Krosnem Kategoria:Ludzie związani ze Strzyżowem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy Samoobrony Kategoria:Politycy Stronnictwa Ludowego (1944–1949) Kategoria:Polscy działacze regionalni Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Żołnierze Batalionów Chłopskich