Leon Karłowicz (ur. 3 stycznia 1922, w Zasmykach w gminie Lubitów na Wołyniu, jako Leon Mariański, zm. 2002 w Pszczelej Woli) – polski nauczyciel, pisarz, żołnierz Armii Krajowej.
Podczas wojny zgłosił się do oddziału Władysława Czermińskiego ps. „Jastrząb” w Zasmykach, który w 1944 zasilił 27 Wołyńską Dywizję Piechoty AK. Wraz z nią przebył szlak bojowy do Skrobowa. W obawie przed UB zaopatrzył się w fałszywe dokumenty na nazwisko Karłowicz.
Od roku 1948 mieszkał w Pszczelej Woli, pracując jako nauczyciel historii i języka polskiego. Napisał jedenaście książek o tematyce kresowej. Był organizatorem Kaplicy Męczenników Wołynia i 27. WDP AK w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Kałkowie-Godowie.
Jego brat, Antoni Mariański (1927-2017) był dokumentalistą ludobójstwa Polaków dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich oraz autorem publikacji i polemik o tematyce kresowej.
Przypisy
Twórczość Zasmyki były naszym domem, Lublin 1995 Jastrzębiacy. Historia oddziału i batalionu por. „Jastrzębia” w 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej, Lublin 1999, . Ludobójcy i ludzie, Lublin 2000, . Generał Franciszek Rohland i jego potomkowie, Strzyżewice 1992, . Ród Stadnickich, ostatnich właścicieli Osmolic, Strzyżewice 1992 Nad rzeką na pagórku..., Lublin 1995, . Od Zasmyk do Skrobowa, Opole 1994, . Czy utracona szansa?, Lublin 1998, . Wołyniacy na lubelskim bruku, Lublin 1997, . Siódmy dzień piekła, Lublin 2000, / Wyd II/ . Z przeszłości Osmolic, Lublin 1997, .
Bibliografia Antoni Mariański, Lech Karłowicz „Rydz”, Opole 2004, ISBN 87-9270-244-6.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie związani z Wołyniem Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy działacze kresowi Kategoria:Żołnierze 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2002