Rynias lub Rynias Kieżmarski (Rynias, Rinias, Reniasch, Renias, Kempenkaul, Rinyás, Réniás) – zalesione wzgórze (1473 m n.p.m.) w słowackich Tatrach Bielskich. Znajduje się w długiej bocznej grani opadającej od Bujaczego Wierchu i oddzielającej Dolinę Kieżmarską od Doliny Czarnej Rakuskiej. Rynias znajduje się w tej grani pomiędzy Przełęczą nad Czerwoną Glinką (1389 m), oddzielającą go od Rakuskiego Grzbietu, a Steżkową Przełęczą (1439 m), oddzielającą go od wyższych i znacznie rozleglejszych Steżek. W północno-wschodnim kierunku od szczytu Ryniasa ciągnie się grzbiet zwany Ryniasowym Działem, który oddziela od siebie dwie odnogi Doliny Czarnej Rakuskiej: Dolinę pod Czerwoną Glinką i Dolinę Czarnej Huczawy.
Rynias i Steżki mają odmienną budowę geologiczną od pozostałej części Tatr Bielskich. Zbudowane są mianowicie z kwarcytowych piaskowców. Wskutek jałowości tego podłoża występują na nich bezleśne obszary.
Przez grzbiet Ryniasa, Steżkową Przełęcz i Steżki biegnie granica obszaru ochrony ścisłej. Należą do niego północno-wschodnie zbocza. Na Rynias nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, brak też jakiejkolwiek ścieżki. Porasta go bujnie mieszanina kosodrzewiny i świerków. Na północno-wschodnich stokach występuje skupisko brzozy omszonej – największe w całych Tatrach.
Przypisy Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 4, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, .
Tatry Wysokie i Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa, Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06, . Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, .
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Bielskich