Tor telekomunikacyjny, tor transmisyjny – środowisko umożliwiające ruch fal elektromagnetycznych w ograniczonej przestrzeni, wykorzystywanych w telekomunikacji. Praktycznie wykorzystywane są następujące rodzaje torów telekomunikacyjnych:
przewodowe symetryczne złożone z dwóch przewodów ułożonych równolegle obok siebie – wykonywane w wersji napowietrznej lub podziemnej przewodowe współosiowe (koncentryczne) utworzone z dwóch przewodów umieszczonych względem siebie współosiowo: jeden przewód ma postać zewnętrznego cylindra, w którym jest umieszczony drugi przewód w postaci walca światłowodowe utworzone z włókien szklanych (światłowodów), w których są przesyłane elektromagnetyczne fale świetlne (spójne i jednobarwne), będące nośnikiem informacji. W jednym torze telekomunikacyjnym do przesyłania informacji stosuje się dwa włókna światłowodowe. radiowe utworzone za pomocą zespołu anten kierunkowych falowodowe.
Każdy rodzaj toru telekomunikacyjnego charakteryzuje się specyficznymi właściwościami, które przekładają się na parametry fizyczne: pasmo przenoszenia zasięg transmisji zniekształcenia sygnału zakłócenia.
Modele torów telekomunikacyjnych i ich parametry są przedmiotem prac teoretycznych i badań eksperymentalnych zmierzających do uogólnienia reguł opisu rodzajów torów telekomunikacyjnych. Z tych parametrów wynikają możliwości stosowania danego toru do realizacji określonej usługi telekomunikacyjnej: Tory przewodowe symetryczne są najczęściej stosowane przy niskich częstotliwościach i stosunkowo wąskich pasmach – telefonia i przewodowy dostęp do sieci teleinformatycznych. Tory przewodowe współosiowe są stosowane przy wyższych częstotliwościach i szerszych pasmach, potrzebnych na przykład do dystrybucji telewizji. Tory światłowodowe są stosowane w sieciach o najwyższej przepływności, zwłaszcza szkieletowych. Dąży się do tego, aby tory światłowodowe były stosowane w całej sieci telekomunikacyjnej: od użytkownika do użytkownika. Tory falowodowe są stosowane na krótkich odległościach i przy bardzo wysokich częstotliwościach, na przykład między nadajnikiem radiowym a anteną. Tory radiowe, jako tory bezprzewodowe, w wielu przypadkach zastępują tory przewodowe. Ma to miejsce i w sieciach szkieletowych i w sieciach dostępowych. Szczególne znaczenie ma zastosowanie torów radiowych w relacjach satelitarnych, gdy tory takie stanowią jedyną możliwość transmisji sygnałów.
Bibliografia Encyklopedia techniki Teleelektryka, praca zbiorowa, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1967.
Kategoria:Teletransmisja