Marco Antonio Etcheverry Vargas (ur. 26 września 1970 w Santa Cruz) – piłkarz boliwijski grający na pozycji ofensywnego pomocnika.
Kariera klubowa Pierwsze treningi piłkarskie Etcheverry podjął w szkole piłkarskiej Tahuichi, wywodzącej się z jego rodzinnego miasta Santa Cruz. Pierwszym jego klubem w karierze piłkarskiej był Destroyers Santa Cruz. W 1986 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze boliwijskiej. W Destroyers grał do końca 1989 roku, a na początku 1990 przeszedł do Club Bolívar. W 1990 roku został z nim wicemistrzem, a w 1991 roku mistrzem Boliwii.
Latem 1991 roku Etcheverry odszedł do hiszpańskiego Albacete Balompié, jedynego klubu europejskiego w swojej karierze. W Primera División zadebiutował 1 września 1991 w przegranym 0:2 wyjazdowym spotkaniu z CA Osasuna. W barwach Albacete rozegrał 15 meczów i strzelił 2 gole, w meczach z: Athletikiem Bilbao (4:0) i Deportivo La Coruña (3:0). Od listopada 1991 do kwietnia 1992 pauzował z powodu kontuzji, a z Albacete zajął 7. miejsce w lidze.
Latem 1992 roku Etcheverry wrócił do Ameryki Południowej i został zawodnikiem chilijskiego CSD Colo-Colo. W 1992 roku był z nim wicemistrzem Chile, a w 1993 roku - mistrzem kraju. W 1994 roku wrócił do Boliwii i grał w Club Bolívar, z którym sięgnął po tytuł mistrza Boliwii. Z kolei w 1995 roku występował w lidze kolumbijskiej, w Américe Cali.
W 1996 roku Etcheverry podpisał kontrakt z nowo powstałą ligą Major League Soccer, a następnie został piłkarzem tamtejszego klubu D.C. United. Już w pierwszym sezonie gry w waszyngtońskim zespole wygrał MLS Cup. W finałowym meczu z Los Angeles Galaxy (3:2) zaliczył 2 asysty i został uznany najlepszym zawodnikiem finału. W tym samym roku wygrał z D.C. United U.S. Open Cup. Rok 1997 Boliwijczyk rozpoczął na wypożyczeniu w ekwadorskiej Barcelonie przyczyniając się do wywalczenia mistrzostwa Ekwadoru. W tym samym roku wrócił do D.C. United i znów wygrał MLS Cup. W 1998 roku wystąpił w przegranym 0:2 finale MLS Cup z Chicago Fire, ale za rok 1998 został uznany MVP ligi Major League Soccer. Zdobył też Puchar Mistrzów CONCACAF i Copa Interamericana. Pod koniec roku rozegrał 6 spotkań w Emeleku Guayaquil (wicemistrzostwo kraju). W 1999 roku Etcheverry wrócił do D.C. United i po raz trzeci w karierze został mistrzem Stanów Zjednoczonych. W tym samym roku był wypożyczony do Barcelony. W 2001 roku trafił na wypożyczenie do rodzimego Oriente Petrolero. W D.C. United grał do 2003 roku. W rozgrywkach Major League Soccer rozegrał 190 meczów i strzelił 34 gole. Został wybrany zarówno do Jedenastki Wszech czasów D.C. United, jak i całej ligi Major League Soccer.
W 2004 roku Etcheverry wrócił do Club Bolívar. Wystąpił w 7 spotkaniach ligowych i został mistrzem fazy Apertura. W tym samym roku zakończył karierę piłkarską w wieku 34 lat.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1986 Destroyers Santa Cruz
LFPB ? ? 1987 Destroyers Santa Cruz
LFPB ? ? 1988 Destroyers Santa Cruz
LFPB ? ? 1989 Destroyers Santa Cruz
LFPB ? ? 1990 Club Bolívar
LFPB ? ? 1991 Club Bolívar
LFPB ? ? 1991/92 Albacete Balompié
Primera División 15 2 1992 CSD Colo-Colo
Primera División ? ? 1993 CSD Colo-Colo
Primera División ? ? 1994 Club Bolívar
LFPB ? ? 1995 América Cali
Copa Mustang ? ? 1996 D.C. United
Major League Soccer 26 4 1997 Barcelona SC
Serie A 13 6 1997 D.C. United
Major League Soccer 20 3 1998 D.C. United
Major League Soccer 29 10 1998 Emelec Guayaquil
Serie A 6 0 1999 D.C. United
Major League Soccer 22 4 1999 Barcelona SC
Serie A ? ? 2000 D.C. United
Major League Soccer 22 4 2001 Oriente Petrolero
LFPB ? ? 2001 D.C. United
Major League Soccer 23 0 2002 D.C. United
Major League Soccer 24 3 2003 D.C. United
Major League Soccer 24 6 2004 Club Bolívar
LFPB 7 0
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Boliwii Etcheverry zadebiutował 22 czerwca 1989 roku w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z Chile. W tym samym roku został powołany na swój pierwszy w karierze turniej Copa América. W 1991 roku grał w Copa América 1991, a w 1993 w Copa América 1993. Na tym drugim w meczu z Kolumbią (1:1) strzelił swoją pierwszą bramkę w reprezentacji. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Xabiera Azkargortę do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. W pierwszym spotkaniu z Niemcami (0:1) wszedł na boisko w 79. minucie, a po 3 minutach gry otrzymał czerwoną kartkę za faul, która wykluczyła go z gry w pozostałych dwóch meczach Boliwii. W swojej karierze Etcheverry zaliczył także występy na Copa América 1995, Copa América 1997 (wicemistrzostwo kontynentu), Copa América 1999 i Pucharze Konfederacji 1999. Ostatni mecz w drużynie narodowej rozegrał 15 listopada 2003 przeciwko Argentynie (0:3). Ogółem w kadrze Boliwii rozegrał 71 meczów i strzelił 13 goli.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej Etcheverry został trenerem. W 2009 roku prowadził ekwadorski SD Aucas Quito, a w październiku tego roku został szkoleniowcem Oriente Petrolero, w którym zastąpił Argentyńczyka Pabla Sáncheza.
Bibliografia Profil na stronie National Football Teams Profil na stronie rsssf.com
Kategoria:Reprezentanci Boliwii w piłce nożnej Kategoria:Boliwijscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Club Destroyers Kategoria:Piłkarze Club Bolívar Kategoria:Piłkarze Albacete Balompié Kategoria:Piłkarze CSD Colo-Colo Kategoria:Piłkarze América Cali Kategoria:Piłkarze D.C. United Kategoria:Piłkarze Barcelona SC Kategoria:Piłkarze CS Emelec Kategoria:Piłkarze Oriente Petrolero Kategoria:Trenerzy piłkarzy Oriente Petrolero Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1999 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1989 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1991 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1993 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1995 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1997 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1999 Kategoria:Urodzeni w 1970 Kategoria:Trenerzy piłkarzy SD Aucas Kategoria:Zdobywcy Copa Interamericana