298 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Rozformowana po bitwie pod Stalingradem.
Sformowana na poligonie Neuhammer na mocy rozkazu z 6 lutego 1940, w 8. fali mobilizacyjnej w VIII Okręgu Wojskowym. W związku z planowaną napaścią na Związek radziecki, skierowana do okupowanej Polski. Od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na ZSRR. Walczyła m.in. w rejonie Charkowa i pod Izjum. W czasie bitwy pod Stalingradem przydzielona do pomocy włoskiej 8 Armii. Po stratach jakie zadała jej Armia Czerwona w czasie odwrotu znad Wołgi podjęto decyzję o jej rozwiązaniu. Resztki 298 DP wcielono do 387 Dywizji Piechoty.
Dowódcy dywizji gen. mjr Walther Gräßner 6 II 1940 – 1 I 1942; gen. por. Arnold Szelinski 1 I 1942 – 27 XII 1942; gen. mjr Herbert Michälis 27 XII 1942 – 20 III 1943
Struktura organizacyjna Skład w lutym 1940: 525., 526. i 527. pułk piechoty, 298. pułk artylerii, 298. batalion pionierów, 298. oddział przeciwpancerny, 298. oddział łączności; Skład w czerwcu 1941: 525., 526. i 527. pułk piechoty, 298. pułk artylerii, 298. batalion pionierów, 289. oddział rozpoznawczy, 298. oddział przeciwpancerny, 298. oddział łączności;
Przypisy
Bibliografia
Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ;
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Wojsko w Świętoszowie Kategoria:Dywizje sformowane w 8. fali mobilizacyjnej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1940 Kategoria:Dywizje sformowane w VIII Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1943