Oleg Walerianowicz Basiłaszwili, ros. Олег Валерианович Басилашвили; ur. 26 września 1934 w Moskwie) – rosyjski aktor teatralny i filmowy, pochodzenia gruzińskiego.
Życiorys Syn Waleriana Basiłaszwilego, rektora moskiewskiej politechniki i nauczycielki Iriny Iljinskiej. Po rozpoczęciu wojny w 1941, Oleg wraz z rodziną przeniósł się do Gruzji, gdzie mieszkał pod opieką dziadka i uczęszczał do szkoły. thumb|left|200px|Oleg Basiłaszwili jako dziecko Po zakończeniu wojny powrócił do Moskwy, ukończył szkołę średnią, a w 1956 szkołę aktorską, działającą przy MChaT. Występował na deskach petersburskiego teatru Bolszoj. Grał na tej scenie obok najwybitniejszych aktorów rosyjskich tego okresu, zdobywając sławę rolami w sztukach Czechowa i Gorkiego.
W filmie zadebiutował w 1956 rolą narzeczonego w obrazie Niewiesta, w reżyserii Grigorija Nikulina. Sławę jako aktor filmowy zyskał znacznie później, występując w filmach Eldara Riazanowa – Biurowy romans (1977) i Dworzec dla dwojga (1983). Największą liczbę nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych przyniosła mu rola w Jesiennym maratonie, zrealizowanym przez Gieorgija Daneliję w 1979. Od lat 80. występował w filmach Szachnazarowa, w tym w komedii Sny (1993), w którym zagrał kilka ról, w tym producenta filmów pornograficznych i gwiazdę rocka.
W roku 1990 zdobył mandat do Dumy w okręgu leningradzkim, stając się zwolennikiem Borysa Jelcyna i Anatolija Sobczaka, potem przystąpił do Sojuszu Sił Prawicowych. W 2000 porzucił karierę polityczną i powrócił do aktorstwa. 26 lutego 2022 podpisał list rosyjskich artystów, domagających się od władz Federacji Rosyjskiej zaprzestania działań wojennych przeciwko Ukrainie
Był dwukrotnie żonaty. Małżeństwo z aktorką Tatjaną Doroniną skończyło się w 1966 rozwodem. Drugą żoną aktora jest dziennikarka Galina Mszanska.
Wybrana filmografia 1976: Niewolnica miłości jako Jużakow 1977: Biurowy romans jako Samochwałow 1979: Jesienny maraton jako Andriej Buzykin 1982: Dworzec dla dwojga jako Płaton Riabinin 1984: I oto przyszedł Bumbo jako Płaton Gromow 1988: Miasto Zero jako scenarzysta 1991: Obiecane niebiosa jako przyjaciel prezydenta 1993: Wróżba jako Oleg Goriunow 1995: Orzeł i reszka jako profesor 2000: Światowa historia trucicielstwa jako Prochorow/Aleksander VI 2005: Mistrz i Małgorzata jako Woland 2000: Carska rodzina Romanowów jako prof. Fiodorow 2010: Mariewo jako Afanasij Iwanowicz
Nagrody i odznaczenia 1969: Zasłużony Artysta RFSRR 1977: Ludowy Artysta RFSRR 1984: Ludowy Artysta ZSRR Został odznaczony m.in.: Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” III i IV klasy oraz Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Biografia i filmografia aktora
Kategoria:Ludowi Artyści RFSRR Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Politycy Sojuszu Sił Prawicowych Kategoria:Rosyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Rosyjscy aktorzy teatralni Kategoria:Rosyjscy politycy Kategoria:Zasłużeni Artyści RFSRR Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie