Język mien – główny język grupy etnicznej Yao, używany w południowych Chinach, Wietnamie, Laosie i Tajlandii. Posługuje się nim 814 tys. osób. Odznacza się dużą ilością zapożyczeń z języka starokantońskiego. Tradycyjnie zapisywany był znakami chińskimi, obecnie również alfabetem łacińskim i tajskim.
Fonetyka i ortografia Ortografia na bazie alfabetu łacińskiego opiera się na tzw. systemie IMUS (Iu Mien United System):
IMUS IPA IMUS IPA IMUS IPA IMUS IPA IMUS IPA Spółgłoski bezdźwięczne b d z j g Spółgłoski przydechowe p t c q k Spółgłoski dźwięczne mb nd nz nj nq Spółgłoski nosowe dźwięczne m n l ny ng Spółgłoski nosowe bezdźwięczne hm hn l̥ hny hng Spółgłoski szczelinowe f s h Półsamogłoski w y
Tony zaznaczane są za pomocą (niewymawianej) spółgłoski dodawanej do każdej sylaby:
IPA Opis IMUS Przykład Polski Wysoki v maaiv nie Średni opadający h maaih mieć ˧ Średni równy nieoznaczony mai ogon Niski równy c maaic sprzedawać Niski rosnący x maaix przechylony Niski, długi, rosnąco-opadający z maaiz kupować
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Mien Mien Mien Mien