thumb|250px|Mapa ziem hiszpańskich w 1000 roku
Sancho I García (zm. 1017) – hrabia Kastylii i Álava od 995 roku do śmierci.
Sancho był synem Garcíi I Fernándeza i Aby z Ribagorzy. W 990 zbuntował się przeciw ojcu z pomocą Al-Mansura Ibn Abi Aamira, rządzącego wówczas w Kalifacie Kordowy. Spowodowało to podział kraju pomiędzy niego i ojca, który utrzymał się do śmierci Garcii.
Razem z królem Nawarry, Garcią II, i Garcią Gomezem, panem Banu, odnowił rekonkwistę, buntując się przeciw muzułmanom. Sancho stanął na czele tej koalicji. Początkowo Arabowie odnosili sukcesy, rozbijając chrześcijan pod Cerverą w lipcu 1000 roku, jednak już we wrześniu wojska chrześcijańskie z powodzeniem stawiły czoła arabskiej wyprawie w głąb terytorium chrześcijańskiego.
Kolejne walki miały miejsce w 1002 roku, jednak Al-Mansur zmarł w jej trakcie, powodując w Kordowie kryzys władzy i osłabienie państwa.
Następcą Sancho został jego jedyny syn, Garcia II Sanchez.
Jego żoną była Urraka, która jest uważana za jego kuzynkę, córkę hrabiego Gómeza Díaza z Saldañii.
Potomstwo: Muniadona, najstarsza córka, żona Sancho III Wielkiego z Nawarry Ferdynand (zm. 999) Tigridia, zakonnica w klasztorzez San Salvador de Oña Sancha, żona Berenguera Ramona I García, jedyny syn i następca
Przypisy
Bibliografia Pérez de Urbel, Justo (1945). Historia del Condado de Castilla. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. Martínez Díez, Gonzalo (2004). El Condado de Castilla (711-1038). La historia frente a la leyenda. Valladolid: Junta de Castilla y León. . http://web.archive.org/web/20120409211454/http://bardulia.webcindario.com:80/historia.php
Kategoria:Władcy Kastylii i Leónu Kategoria:Zmarli w 1017