Heinkel He 42 – niemiecki wodnosamolot z początku lat 30. XX wieku.
Historia Maszyna została opracowana w 1929 r. jako rozwinięcie wcześniejszego modelu HD 24, zgodnie z wymaganiami i doświadczeniami niemieckiej szkoły lotniczej Deutsche Verkehrsfliegerschule (DVS). Po zakończeniu prób prototypu HD 42a (nr fabryczny 333) zamówiono cztery samoloty serii HD 42b. Następnie powstały kolejne wersje rozwojowe: pięć egzemplarzy He 42 C, czternaście He 42 D oraz pierwsza seria dwunastu He 42 E zamówiona w 1934 r. Ze względu na brak dokumentacji technicznej przygotowanej do produkcji licencyjnej wszystkie egzemplarze budowano bezpośrednio w zakładach Heinkla. Produkcja wersji He 42 E, której dostawy rozpoczęły się w maju 1935 r., odbywała się już w nowej fabryce przedsiębiorstwa w Marienehe. Najliczniejszą odmianą była He 42 E. Łącznie od 1934 r. zbudowano 189 egzemplarzy tej wersji, a całkowita produkcja wszystkich odmian osiągnęła 213 samolotów. Pomimo stopniowego zastępowania przez nowsze konstrukcje, 1 maja 1940 r. w służbie pozostawały jeszcze 154 maszyny tego typu. Do stycznia 1944 r. liczba użytkowanych He 42 spadła do 25 egzemplarzy.
Konstrukcja Jednosilnikowy wodnosamolot szkolny przeznaczonym do szkolenia pilotów lotnictwa morskiego. Miał układ dwupłata o nierozpórkowych skrzydłach z przesunięciem płatów względem siebie. Dolny płat miał mniejszą rozpiętość od górnego, a lotki umieszczono na obu płatach. Skrzydła wykonano w konstrukcji drewnianej, dwudźwigarowej i pokryto płótnem. Kadłub miał konstrukcję kratownicową zespawaną ze stalowych rur i pokrytą płótnem. Usterzenie klasyczne, usztywnione zastrzałami i cięgnami, wykonano z drewna i również pokryto płótnem. Statecznik poziomy był podparty zastrzałami w układzie litery „I” oraz usztywniony cięgnami biegnącymi do statecznika pionowego. Samolot był wyposażony w dwa pływaki z redanem o płaskim dnie, połączone z kadłubem i dolnym płatem systemem zastrzałów. Napęd stanowił jeden chłodzony cieczą, sześciocylindrowy silnik rzędowy Junkers L5G o mocy startowej 380 KM, napędzający dwułopatowe, drewniane śmigło stałe o średnicy 3 m. Zapas paliwa wynosił 425 litrów. Kabina załogi odkryta z miejscami w układzie tandem, oba wyposażono w pełne podwójne sterownice.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
042 Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty II wojny światowej Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty pływakowe