Josef Alois Kessler (ur. 12 sierpnia 1862, Lois, koło Samary - zm. 9 grudnia 1933, Zinnowitz) – niemiecki duchowny katolicki, biskup tyraspolski.
Życiorys Wykształcenie i początki działalności Urodził się w Lois koło Samary w Rosji, w rodzinie niemieckich kolonistów. Ukończył niższe i wyższe seminarium duchowne w Saratowie, a następnie kontynuował naukę na Akademii Duchownej w Petersburgu, którą ukończył w 1889 roku, uzyskując magisterium z teologii. Po święceniach kapłańskich pracował przez 2 lata jako wikariusz w parafii katedralnej w Saratowie i równocześnie był profesorem w tamtejszym seminarium duchownym. W latach 1891–1895 był administratorem parafii w Symferopolu, a później (1895-1899) proboszczem sulzańskim i kiszyniowskim (1899-1903)P. Nitecki. Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 199..
W 1903 bp Edward von Ropp powołał go na stanowisko inspektora seminarium duchownego w Saratowie. Rok później został kanonikiem kapituły saratowskiejR. Dzwonkowski, Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR, 1917-1939. Martyrologium, Lublin 1998, s. 351..
Biskup tyraspolski 7 kwietnia 1904 roku został mianowany przez papieża Piusa X ordynariuszem tyraspolskim. Konsekracja biskupia miała miejsce 28 października w kościele św. Katarzyny w Petersburgu. Za jego rządów dokonał się znaczny rozwój materialny diecezji. Dokonał poświęcenia 31 kościołów, w tym m.in. prokatedrę pw. św. Klemensa w OdessieR. Dzwonkowski, Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR, 1917-1939. Martyrologium, Lublin 1998, s. 352.Została zamknięta i zdewastowana w latach 30. XX w. przez komunistów. Została odzyskana w 1991 przez Kościół katolicki na Ukrainie.. Nauczywszy się języka polskiego, prowadził działalność duszpasterską wśród PolakówP. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 199..
Przed zajęciem Saratowa przez komunistów opuścił 14 sierpnia 1918 siedzibę biskupią i pieszo przez dziesięć dni dotarł do Odessy. Był poszukiwany przez Czeka, ponieważ po zajęciu seminarium i kurii biskupiej znaleziono jego list pasterski skierowany do wiernych, w którym groził ekskomuniką tym wszystkim, którzy sprzyjają bolszewikom. Zagrożony aresztowaniem i możliwym wyrokiem śmierci, ukrywał się przez jakiś czas w Odessie.
Emigracja i śmierć Przed zajęciem Saratowa przez wojska bolszewickie opuścił 14 sierpnia 1918 siedzibę biskupią wyznaczając wikariuszem generalnym ks. prał. Ksawerego Franciszka KlimaszewskiegoLosy duchowieństwa katolickiego w ZSSR 1917-1939. Ks. K. F. Klimaszewski na płd.-wsch. część diec. tyraspolskiej. W styczniu 1920 opuścił tereny kontrolowane przez władze sowieckie i udał się na emigrację do Besarabii w Rumunii. Przez 2 lata przebywał w parafii Krasna, należącej do diecezji tyraspolskiejR. Dzwonkowski, Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR, 1917-1939. Martyrologium, Lublin 1998, s. 352-353..
3 stycznia 1922 roku emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zebrał 32 tysiące dolarów na głodujących Niemców w Rosji, które później były potajemnie rozdzielane wiernym przez księży pozostałym w jego diecezji. Później wrócił do Europy i przebywał w Berlinie. 27 listopada 1929 zrzekł się urzędu ordynariusza tyraspolskiego i 23 stycznia 1930 został mianowany został przez papieża Piusa XI arcybiskupem tytularnym Bosporu. Zmarł w 1933 roku w Zinnowitz.
Publikacje Geschichte der Diözese Tyraspol, Verlag von Rev. Georg Aberle. Dickinson, Nord Dakota, USA 1930.
Przypisy
Bibliografia Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła Katolickiego w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000. Krótka biografia na "Cathoilc-Hierarchy" Ks. Roman Dzwonkowski, SAC, Losy duchowieństwa katolickiego w ZSRR w latach 1917-1939. Martyrologium, wyd. TN KUL, Lublin 1998.
Kategoria:Biskupi tyraspolscy Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1933