200px|right Gwagnin (Guagnin) – polski herb szlachecki z indygenatu.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Juliusz Karol Ostrowski zamieszcza nieco inny wizerunek herbu, w którym w polu górnym jest tylko orzeł dwugłowy, zaś orzeł srebrny jest w dolnym polu czerwonym. Brak jest dwóch hełmów, klejnoty umieszczone na jednej koronie, zwrócone od siebie. Józef Szymański natomiast podaje jeża złotego w skos, oraz klejnoty w odwrotnej kolejności.
Najwcześniejsze wzmianki Zatwierdzony indygenatemZa Gajlem, Szymański pisze o nobilitacji 17 lipca 1571 Aleksandrowi Gwagninowi, rotmistrzowi królewskiemu. Herb powstał przez dodanie do herbów: cesarskiego i rodowego herbu Polski z monogramem Zygmunta Augusta.
Herbowni Ponieważ był to herb własny, prawo do jego używania miała tylko jedna rodzina herbownych:
Guagnin (Gwagnin).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby z indygenatu