Wzór Lorentza-Lorenza – równanie wiążące refrakcję molową ośrodka materialnego z bezwzględnym współczynnikiem załamania światła w tym ośrodku. Został sformułowany w 1880 roku niezależnie od siebie przez Hendrika LorentzaHendrik Antoon Lorentz, Über die Beziehung zwischen der Fortpflanzungsgeschwindigheit des Lichtes und der Körperdichte, Ann. Physik u. Chemie 9, 641, 1880. i Ludviga LorenzaLudvig Lorenz, Über die Refraktionsconstante, Ann. Physik u. Chemie 11, 70, 1880.. Wzór ten ma postać:
gdzie: – refrakcja molowa, – gęstość ośrodka, – współczynnik załamania światła (współczynnik refrakcji), – masa molowa.
Jeżeli uwzględni się, że to objętość molowa, wówczas refrakcja molowa:
gdzie to objętość molowa ośrodka.
Refrakcja jest wielkością addytywną, dla związku chemicznego refrakcja jest sumą refrakcji atomowych i refrakcji wiązań. W przypadku mieszanin (np. roztworów) refrakcja jest też sumą refrakcji składników.
Poza obszarem częstości optycznych współczynnik załamania światła można zastąpić względną przenikalnością elektryczną ośrodka zgodnie z zależnością:
Uzyskany wzór nosi nazwę równania Clausiusa-Mossottiego i definiuje polaryzowalność molową:
Zobacz też prawo Gladstone’a-Dale’a
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawa optyki Lorentza-Lorenza