Lipót (Leopold) Fejér (ur. 9 lutego 1880 w Peczu na Węgrzech, zm. 15 października 1959 w Budapeszcie) – węgierski matematyk pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się jako Leopold Weiss; zmienił nazwisko około roku 1900.
Fejér studiował matematykę i fizykę na uniwersytetach w Budapeszcie i Berlinie – studia doktoranckie pod kierunkiem Hermanna Schwarza. Wykładowca na uniwersytecie w Budapeszcie od roku 1911, gdzie został promotorem takich matematyków jak John von Neumann, Paul Erdős, George Pólya czy Pál Turán. Fejér znany jest głównie ze swoich wyników w analizie harmonicznej (twierdzenie Fejéra, jądro Fejéra), ale jego prace dotyczyły również analizy zespolonej – na przykład, podał wspólnie z Carathéodorym w roku 1911 twierdzenie dotyczące funkcji analitycznych w kole jednostkowym o pewnych szczególnych własnościachC. Carathéodory, L. Fejér, Über den zusammenhang der extremen von harmonischen funktionen mit ihren Keoffizienten und über den Picard-Landauschen Satz, Rend. Circ. Mat. Palermo 32 (1911), ss. 218–239. (zob. twierdzenie Carathéodory’ego-Fejéra) oraz uzyskał wyniki z Frigyesem Rieszem dotyczące odwzorowań konforemnychL. Fejér, F. Riesz, Über einige funktionentheoretische Ungleichungen, Math. Z. 1 (1921), ss. 305-314..
W 1959 r. został członkiem zagranicznym PAN.
Przypisy
Kategoria:Analiza zespolona – naukowcy Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Peczu Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami twierdzeń Kategoria:Odznaczeni Wieńcem Korwina Kategoria:Węgierscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Węgierscy matematycy XX wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Budapeszteńskiego Kategoria:Zmarli w 1959