Stanisław Czynciel (ur. 5 października 1896 w Tarnobrzegu, zm. 17 marca 1942 w Dżalalabadzie, Kirgiska SRR) – major lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 1906–1910 uczęszczał do Gimnazjum im. Adama Mickiewicza we Lwowie, a następnie do Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie.
13 kwietnia 1915 został powołany do 40 pułku piechoty armii austriackiej w Samborze. Ukończył oficerską szkołę artylerii w Hajmasker na Węgrzech. Walczył na froncie rosyjskim. 10 kwietnia 1918 wstąpił do oddziałów WP na Murmaniu jako dowódca plutonu desantowego i przeciwpancernego. Uczestniczył w obronie Archangielska jako szef sekcji dział desantowych w baterii oficerskiej.
25 października 1918 ewakuowany do Francji. 5 listopada 1918 wstąpił do armii gen. Józefa Hallera we Francji. Od 1 lipca 1919 w składzie 11 pułku artylerii polowej w Grudziądzu walczył na froncie litewsko-białoruskim w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 11 lutego 1921 służył w 11 pułku artylerii polowej w Stanisławowie.
W grudniu 1921 odkomenderowany na studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (absolutorium). 8 stycznia 1929 zdobył dyplom lekarski na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.
W 1929 został młodszym lekarzem w 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku-Białej, następnie lekarzem w 14 pułku Ułanów Jazłowieckich we Lwowie oraz w 22 pułku Ułanów Podkarpackich w Brodach. W 1938 został naczelnym lekarzem Korpusu Kadetów nr 1 Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie.
W kampanii wrześniowej 1939 był naczelnym lekarzem Kresowej Brygady Kawalerii walczącej w składzie Armii „Łódź”. Uczestniczył w obronie linii rzeki Warty pod Sieradzem, obronie Zgierza. Po rozbiciu brygady wszedł w skład Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. Andersa, a następnie (po jej rozbiciu 26 września 1939 pod Sądową Wisznią dostał się do niewoli radzieckiej. Osadzony w łagrze. Latem 1941, w wyniku układu Sikorski-Majski, zwolniony z obozu.
We wrześniu 1941 w Tatiszczewie k. Saratowa wstąpił do armii polskiej. Został lekarzem w 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. Zorganizował polowy szpital zakaźny w G‘uzor w Uzbekistanie w czasie epidemii tyfusu.
Zmarł w wyniku zarażenia tyfusem plamistym. Pochowany na obecnie nieistniejącym cmentarzu katolickim 5 Dywizji Piechoty w Dżalalabadzie (grób 43).
Awanse 35x35px podporucznik 35x35px porucznik – ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 35x35px kapitan – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 35x35px major – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (23 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia B. Szwedo: Lew Północy, Tygodnik Nadwiślański, nr 44 (1485), 2009 r., s. 15.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnobrzegu Kategoria:Ludzie związani ze szkołą im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Majorowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Murmańczycy Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1942