Karol Algajer (ur. 30 stycznia 1881 w Korzeniu Szlacheckim podaje, że Algajer urodził się 31 stycznia 1881 w Częstochowie.W biogramie z 1939 (Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa 1939, s. 3) podano (podał?) jako miejsce urodzenia Gostynin.Wojskowe Biuro Historyczne i M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego jako miejsce urodzenia podają: Korostyń, gm. Sanniki, pow. Gostynin., zm. 2 października 1947 w Koźlu) – polski polityk, senator IV kadencji w latach 1935–1938, działacz społeczny i związkowy, robotnik.
Młodość i początki działalności politycznej Urodził się w rodzinie chłopskiej Henryka i Emilii z Kühnów. Po ukończeniu szkoły elementarnej i kursów ślusarsko-mechanicznych w Częstochowie rozpoczął pracę w tamtejszej hucie Bernarda Hantkego jako elektromonter i ślusarz. Od 1904 działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, a później PPS – Frakcji Rewolucyjnej (był delegatem na X (I) Zjazd Partii w Wiedniu) i OB PPS, uczestnik wielu akcji bojowców na obszarze Zagłębia Dąbrowskiego. W 1908 został aresztowany i osadzony w więzieniu w Piotrkowie [Tryb.], zaś w 1911 podaje, że stało się to w 1912. skazano go na 6 lat katorgi (przebywał między innymi w Pskowie, Jarosławiu i prawdopodobnie na Syberii). Z katorgi został zwolniony w 1917, a do kraju powrócił w 1919.
Działalność społeczna i polityczna w II Rzeczypospolitej Po powrocie do kraju walczył w I powstaniu śląskim i wojnie polsko bolszewickiej. Do 1928 działał w PPS. W latach 1920–1929 pracował jako magazynier w warsztatach broni i amunicj w warszawskiej filii Starachowickich Zakładów Górniczych.
Od 192(?) członek BBWR i na polecenie władz tej partii w 1929 przeniósł się do Łodzi dla pracy w środowisku robotniczymZamieszkał przy ul. Bednarskiej 24 m. 54 (według Czy wiesz kto to jest...).. Współorganizator Związku Związków Zawodowych. Później działał w OZN. Był prezesem: odcinka robotniczego OZN, Związku Włókniarzy przy OZN, a także prezesem oddziału łódzkiego Pracowniczego Towarzystwa Oświatowo-Kulturalnego im. Stefana Żeromskiego.
Do Senatu IV kadencji został powołany w 1935 jako nominat prezydenta Ignacego Mościckiego - ogłoszenie Generalnego Komisarza Wyborczego z dnia 23 września 1935 r.. Tu pracował w komisji Budżetowej (referent w latach 1937–1938), Regulaminowej (sesja 1935/36), Społecznej (sesja 1936/37) i Gospodarczo-Skarbowej (od sesji 1936/37 w komisji skarbowej). Członek parlamentarnej Grupy Regionalnej Posłów i Senatorów Województwa Łódzkiego„Łódź w Ilustracji”, 1936, nr 6, s. 1..
W kwietniu 1937 został wybrany do Tymczasowej Rady Miejskiej w Łodzi. Uczestnik w I Kongresu Zjednoczenia Polskich Związków Zawodowych (1937), został wybrany w skład Rady Naczelnej tej organizacji. W styczniu 1939 przeniósł się do Trzyńca na Śląsku Cieszyńskim, gdzie znalazł zatrudnienie w hucie oraz prowadził działalność związkową i propagandową.
W okresie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie i tu pracował jako nadzorca mostów. Od 1942 był bezrobotny. Po upadku powstania warszawskiego aresztowany przez gestapo, uciekł z konwoju w okolicach Gorzkowic.
Po zakończeniu wojny jeszcze w 1945 r. wyjechał do Koźla i zatrudnił się tam na posadzie magazyniera w Okręgowej Sieci Elektrycznej Śląska Opolskiego. W tym okresie był także sekretarzem Komitetu Powiatowego PPS w Koźlu. Powołany na rok 1947 do sprawowania obowiązków ławnika Sądu Okręgowego w Gliwicach w postępowaniu doraźnym i w sprawach o przestępstwa szczególnie niebezpieczne w okresie odbudowy PaństwaDział nieurzędowy. Ogłoszenie Prezesa Sądu Okręgowego w Gliwicach „Śląsko-Dąbrowski Dziennik Wojewódzki” nr 10 z 15 marca 1947, Katowice, s. 165 [dostęp 2021-06-27]..
Zmarł w Koźlu. Pochowany 5 października 1947 na cmentarzu parafii św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej (grób nie zachował się).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości z Mieczami (15 kwietnia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia (życiorys; na pewno osobiście przejrzany przed publikacją). Jacek Majchrowski, Kto był kim w II Rzeczypospolitej; Wyd. BGW, Warszawa 1994; . Małgorzata Smogorzewska, Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej, 1919-1939. Słownik biograficzny. Tom I: A-D; Wyd. Sejmowe, Warszawa 1998; . „Łódź w Ilustracji”, 9 II 1936, nr 6, s. 1 (na spotkaniu Grupy Regionalnej Posłów i Senatorów Wojew. Łódzkiego) z wojewodą łódzkim Al. Hauke-Nowakiem (3.02.1936); Tamże, 27 II 1938, nr 9, s. 2 (na uroczystości inauguracji zajęć Uniwersytetu Społecznego im. S. Żeromskiego przy oddz. łódzkim Pracowniczego Tow. Oświatowo-Kulturalnego im. S. Żeromskiego).
Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS Kategoria:Członkowie Związku Związków Zawodowych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1892–1906) Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Senatorowie II Rzeczypospolitej (nominacja prezydenta) Kategoria:Senatorowie IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zesłańcy na Sybir Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Radni Łodzi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Działacze robotniczy związani z Łodzią