– japoński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski oraz dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata. W latach 2018–2022 był głównym trenerem reprezentacji Japonii w kombinacji norweskiej.

Kariera W Pucharze Świata Takanori Kōno zadebiutował 2 marca 1990 roku w Lahti, gdzie zajął 24. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Pierwsze pucharowe punkty (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) zdobył tydzień później, 9 marca w szwedzkim Örnsköldsvik, zajmując 15. miejsce w Gundersenie. W sezonie 1989/1990 wystąpił jeszcze jeden raz, zajmując trzynaste miejsce w Oslo. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął. 28. miejsce.

Przez dwa kolejne sezony Pucharu Świata nie zdobył żadnych punktów, przez co nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W tym czasie wystąpił na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku, gdzie w konkursie indywidualnym uplasował się na trzydziestej pozycji. W sztafecie nie wystartował. Rok później, podczas igrzysk olimpijskich w Albertville osiągnął swój pierwszy sukces. W zawodach drużynowych wspólnie z Reiichim Mikatą i Kenjim Ogiwarą sięgnął po złoty medal. Japończycy byli zdecydowanie najlepsi na skoczni, wyprzedzając drugich po skokach Austriaków o 29.5 pkt, co przełożyło się na blisko dwie i pół minuty przewagi. Na trasie biegu Japończycy nie należeli do najszybszych, jednak przewaga wywalczona w skokach wystarczyła, by z bezpieczną przewagą dobiec do mety na pierwszym miejscu. Drugie miejsce zajęli ostatecznie Norwegowie, który stracili 1:26 min, a Austriacy, którzy zdobyli brązowy medal stracili 1:40 min. Był to pierwszy złoty medal olimpijski wywalczony przez reprezentantów Japonii w kombinacji norweskiej. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na 25. miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii blisko trzy i pół minuty. Na metę biegu przybiegł jako dziewiętnasty, ze stratą ponad czterech minut.

Przełom w karierze Kōno nastąpił w sezonie 1992/1993. Już w swoim pierwszym starcie cyklu - 5 grudnia 1992 roku w Vuokatti po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. W pozostałej części sezonu jeszcze czterokrotnie stanął na podium, w tym 12 marca 1993 roku w Oslo po raz pierwszy i zarazem ostatni zwyciężył w zawodach pucharowych. W swoim najgorszym starcie zajął czwarte miejsce. Wyniki te pozwoliły mu zająć trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Ogiwarą i Norwegiem Fredem Børre Lundbergiem. Na mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku indywidualnie zajął piąte miejsce. Po skokach był trzeci, jednak na trasie biegu został minięty przez paru rywali. Tym razem wystąpił także w sztafecie, w której Japończycy, podobnie jak w Albertville, zapewnili sobie drużynowe zwycięstwo już na skoczni.

Najważniejszym punktem sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. W konkursie indywidualnym Kōno był czwarty w konkursie skoków i do biegu przystąpił ze stratą 50 sekund do prowadzącego Lundberga. Na trasie biegu zdołał awansować na drugą pozycję, przegrywając walkę tylko z Lundbergiem. O srebrny medal Japończyk walczył do końca, wyprzedzając trzeciego Bjarte Engena Vika z Norwegii o zaledwie 0.8 sekundy. Takanori zdobył tym samym pierwszy indywidualny medal olimpijski w kombinacji norweskiej dla Japonii. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Masashi Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. W Pucharze Świata ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, przy czym sześć razy stawał na podium. Dwukrotnie był trzeci i cztery razy drugi, jednak nie zdołał zwyciężyć. W klasyfikacji generalnej zajął drugą pozycję, lepszy był tylko Kenji Ogiwara, który wygrał sześć z dziewięciu konkursów.

Ostatni raz na podium zawodów pucharowych Japończyk stanął 3 lutego 1995 roku w Falun, gdzie zajął drugie miejsce w Gundersenie. Było to jego jedyne podium w sezonie 1994/1995, choć jeszcze siedmiokrotnie meldował się czołowej dziesiątce zawodów. Dzięki temu w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie piątą pozycję. Na przełomie lutego i marca 1995 roku brał udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay. W konkursie indywidualnym zajął 19. miejsce, co było najsłabszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. W sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: Tsugiharu Ogiwara, Masashi Abe i Kenji Ogiwara. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć. Ostatni oficjalny występ zanotował 25 marca 1995 roku w Sapporo, gdzie zajął szóste miejsce. Jeszcze w 1995 roku postanowi zakończyć karierę sportową.

Osiągnięcia Igrzyska Olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca19.12 lutego1992 AlbertvilleGundersen K-90/15 km 44:28,1+4:18,2 Fabrice Guy1.15px24 lutego1992 AlbertvilleSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Reiichi Mikata, Takanori Kōno, Kenji Ogiwara1:23:36,6--2.15px19 lutego1994 LillehammerGundersen K-90/15 km 39:07,9+1:17,5 Fred Børre Lundberg1.15px24 lutego1994 LillehammerSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Takanori Kōno, Kenji Ogiwara, Masashi Abe1:22:51,8--

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca30.9 lutego1991 Val di FiemmeGundersen K-90/15 km 40.07,6+6:28,8 Fred Børre Lundberg5.18 lutego1993 FalunGundersen K-90/15 km 46:47,5+2.41,2 Kenji Ogiwara1.15px19 lutego1993 FalunSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Takanori Kōno, Masashi Abe, Kenji Ogiwara1:19:25,7--19.22 lutego1995 Thunder BayGundersen K-90/15 km 41:16,9? Fred Børre Lundberg1.15px10 marca1995 Thunder BaySztafeta K-90/4 × 5 kmSkład drużyny: Masashi Abe, Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara, Takanori Kōno56:20,2--

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1989/1990: 28. sezon 1990/1991: - sezon 1991/1992: - sezon 1992/1993: 3. sezon 1993/1994: 2. sezon 1994/1995: 5.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.5 grudnia 1992 VuokattiGundersen K90/15 km?2.+31.6 s Kenji Ogiwara2.12 grudnia 1992 CourchevelGundersen K120/15 km?3.+1:24.7 min Kenji Ogiwara3.19 grudnia 1992 Sankt MoritzGundersen K90/15 km?2.+36.4 s Kenji Ogiwara4.12 marca 1993 OsloGundersen K115/15 km?1.--5.20 marca 1993 Szczyrbskie JezioroGundersen K90/15 km?2.+2:17.4 min Kenji Ogiwara6.11 grudnia 1993 Sankt MoritzGundersen K90/15 km?2.+1:07.7 min Kenji Ogiwara7.15 grudnia 1993 Sankt MoritzGundersen K90/15 km?3.+1:42.0 min Kenji Ogiwara8.8 stycznia 1994 SchonachGundersen K90/15 km?2.+1:07.3 min Kenji Ogiwara9.15 stycznia 1994 OsloGundersen K115/15 km?3.+1:52.2 min Mario Stecher10.22 stycznia 1994 TrondheimGundersen K120/15 km?2.+1:37.7 min Kenji Ogiwara11.4 marca 1994 VuokattiGundersen K90/15 km?2.+11.6 s Fred Børre Lundberg12.3 lutego 1995 FalunGundersen K115/15 km?2.+56.0 s Kenji Ogiwara

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS

Kategoria:Japońscy kombinatorzy norwescy Kategoria:Japońscy medaliści olimpijscy Kategoria:Japońscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Japońscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1993 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1995 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1989 Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1991 Kategoria:Urodzeni w 1969