Historyczność (znaczenia):
1. Kategoria opisu zjawisk lub osób oznaczająca:
Realność zjawisk lub osób (np. tzw. problem historyczności Jezusa, historyczności Mahometa, historyczności Króla Artura), czyli ich rzeczywistą obecność w procesie historycznym (dziejach) Znaczenie zjawisk lub osób dla procesu dziejowego (np. historyczna chwila, historyczny moment)
2. Kategoria teoretyczna filozofii historii, filozofii kultury i metodologii historii wyjaśniająca znaczenie historii, historiografii i historycznego myślenia dla kultury i człowieka.
Historyczność oznacza tutaj cechę kultury, którą zauważamy w starożytnej Grecji i na starożytnym Bliskim Wschodzie (Izrael) około VII w. p.n.e. i charakteryzuje się:
dostrzeganiem konsekwentnej zmienności świata (postrzeganie rzeczywistości w kategorii czasu linearnego a nie cyklicznego) badaniem upływu czasu (rocznikarstwo, badania nad kalendarzem) archiwizowaniem wiedzy na temat przeszłych stanów świata (kronikarstwo, pamięć historyczna) krytyczną analizą wiedzy na temat przeszłych stanów świata (demitologizacja)
Bibliografia Barbara Skarga, Granice historyczności, Warszawa 1989 Jerzy Topolski, Świat bez historii, Poznań 1997 Krzysztof Zamorski, Dziwna rzeczywistość : wprowadzenie do ontologii historii, Kraków 2008 Wojciech Wrzosek, O myśleniu historycznym, Bydgoszcz 2009 Wiktor Werner, Historyczność kultury. W poszukiwaniu myślowego fundamentu współczesnej historiografii, Poznań 2009
Linki zewnętrzne Wiktor Werner, Historyczność i mit. Między rozróżnieniem a samookreśleniem [w:] Bartosz Korzeniewski [red.] Narracje o Polsce, Wydawnictwo PTPN, Poznań 2008(2009), s. 85 – 96 Wiktor Werner, Historyczność i środki jej wyrazu. Przeszłość, teraźniejszość i perspektywy przyszłości. [w:] B. Płonka-Syroka, M. Staszczak [red.] „E-Kultura, e-nauka, e-społeczeństwo.” Oficyna Wydawnicza Arboretum, Wrocław 2008, s. 15-28.
Kategoria:Historiografia Kategoria:Metodologia nauk historycznych Kategoria:Filozofia historii