Daniel Healy „Dan” Solwold Jr. (ur. 15 kwietnia 1978 w Milwaukee w Wisconsin) – amerykański wrestler, lepiej znany pod pseudonimem ringowym Austin Aries.
Aries pracował dla kilku federacji wrestlingu, w tym WWE, Total Nonstop Action Wrestling czy Ring of Honor. Był posiadaczem TNA World Heavyweight Championship, sześciokrotnym i najdłużej panującym TNA X Division Championem, jednokrotnym posiadaczem TNA World Tag Team Championship, dwukrotnym zdobywcą ROH World Championship oraz jednokrotnym ROH World Tag Team Championem.
Kariera wrestlera Treningi i początek kariery (2000–2004) Solwold zaczął trenować pod skrzydłem Eddiego Sharkeya i Terry’ego Foxa w 2000. Zadebiutował 11 listopada 2000, w wygranej walce przeciwko „Sherrifowi” Johnny’emu Emeraldowi. Przez kilka lat występował w federacjach położonych w środkowo-zachodniej części USA. Występując jako „Dan Sexon” tworzył tag team The Dixon-Sexon Connection z Tedem Dixonem. 12 sierpnia 2003 wystąpił w dark matchu podczas nagrań programu WWE Velocity jako „Austin Williams”. Jego kariera nabrała rozpędu po dotarciu do finału turnieju ECWA Super 8 Tournament, w którym został pokonany przez Christophera Danielsa.
Ring of Honor (2004–2007) Aries rozpoczął występy dla Ring of Honor (ROH) w 2004. Zadebiutował na gali ROH: Reborn Stage 2, mającej miejsce 24 kwietnia 2004, biorąc udział w przegranym Four Corner Survival matchu z Jimmym Rave’em, Rockym Romero i Nigelem McGuinnessem. 22 maja Aries wystąpił na gali Generation Next, gdzie wziął udział w turnieju promującym nowe, wschodzące gwiazdy. Alex Shelley wybrał Ariesa, Rodericka Stronga i Jacka Evansa jako członków nowego ugrupowania „Generation Next”.
Aries zdobył ROH World Championship na gali Final Battle 2004, pokonując najdłużej panującego mistrza Samoa Joego. 16 czerwca 2005 Ring of Honor wybrało Ariesa na nowego głównego trenera szkółki wrestlerskiej ROH, gdy dotychczasowy trener CM Punk podpisał kontrakt z WWE. 18 czerwca 2005 Aries utracił ROH World Championship na rzecz CM Punka.
Pod koniec roku, na gali Final Battle 2005, Aries i Roderick Strong pokonali Sala Rinauro i Tony’ego Mamaluke’a zdobywając ROH World Tag Team Championship. Nowi mistrzowie rozwiązali grupę Generation Next. 24 czerwca 2006 Aries został pokonany przez gwiazdę Pro Wrestling Noah – KENTĘ.
16 września Aries i Strong stracili ROH World Tag Team Championship na rzecz The Kings of Wrestling (Chrisa Hero i Claudio Castagnoliego). Na gali Battle of the Icons, 27 stycznia 2007, Aries, Strong i Evans – byłe Generation Next – pokonali Daveya Richardsa, Deliriousa i SHINGO. Powrót Generation Next trwał krótko – 16 lutego Strong zaatakował Ariesa po ich walce z Christopherem Danielsem i Mattem Sydalem. Strong utworzył drużynę „No Remorse Corps” z Richardsem, Jack Evans natomiast nie zdecydował się na współpracę z żadnym z byłych partnerów. Wkrótce Aries połączył siły z Erickiem Stevensem i Mattem Crossem, tworząc grupę „The Resilence”. Nowe ugrupowanie rywalizowało z No Remorse Corps przez następnych kilka miesięcy. Punktem kulminacyjnym feudu między grupami było ostateczne starcie na gali ROH Undeniable, z którego zwycięsko wyszło No Remorse Corps.
27 kwietnia 2007 Aries przegrał walkę z Takeshim Morishimą o ROH World Championship. W maju Total Nonstop Action Wrestling nakazało zakontraktowanemu Ariesowi zaprzestanie występów dla Ring of Honor.
Total Nonstop Action Wrestling (2005–2007) thumb|Aries w ringu w 2006 W lipcu 2005, Total Nonstop Action Wrestling (TNA) stworzyło ankietę internetową, w której fani mieli wybrać przeciwnika dla TNA X Division Championa Christophera Danielsa na gali Sacrifice. Fani mogli wybrać Ariesa, Rodericka Stronga, Jaya Lethala lub Matta Sydala; żaden z nich nie był wcześniej zakontraktowany z federacją. Aries wygrał głosowanie z ogromną przewagą głosów, lecz przegrał z Danielsem w walce bez tytułu na szali. Po gali pojawiły się plotki o rzekomym zakontraktowaniu Ariesa. Na gali Unbreakable Aries pokonał Rodericka Stronga. 22 września na swojej stronie internetowej poinformował, że podpisał kontrakt z TNA. Stał się stałym członkiem rosteru federacji i wkrótce utworzył grupę ze Strongiem i Alexem Shelleyem. W lutym 2006 Aries i Strong zostali zawieszeni na dwa miesiące z powodu czterogodzinnego spóźnienia na galę Against All Odds.
W tygodniach poprzedzających Bound for Glory federacja zaczęła emitować winietki przedstawiające debiut wrestlera o pseudonimie Austin Starr. Austin zadebiutował na gali jako pierwszy zawodnik i zwycięzca „Kevin Nash Open Invitational X Division Gauntlet Battle Royalu”. Na najbliższym odcinku tygodniówki Impact! ogłoszono, że Starr dołączy do grupy Paparazzi Productions prowadzonej przez Nasha. Starr zastąpił Johnny’ego Devine'a jako członka ugrupowania i wziął udział w Paparazzi Championship Series. W finale na Final Resolution przegrał walkę z Alexem Shelleyem.
18 kwietnia 2007 Starr został zawieszony na 90 dni. Niedługo później został zwolniony z federacji.
Powrót do ROH (2007–2010) Aries powrócił do Ring of Honor miesiąc po odejściu z TNA. Na gali United We Stand z 22 czerwca 2007 pojawił się jako „fan”. Podczas starcia między grupami No Remorse Corps i The Resillience Aries został sprowokowany przez Rodericka Stronga, próbował przejść przez barykadę, lecz został zatrzymany przez ochronę. Następnej nocy, na gali Driven, Aries przybiegł do ringu i zaatakował grupę No Remorse Corps, po czym w ringu podpisał kontrakt z ROH. Na gali Race to the Top Tournament: Night One Aries zawalczył z Roderickiem Strongiem, Jimmym Rave’em i Gran Akumą w 4-Way Fray matchu o FIP World Heavyweight Championship, lecz nie zdołał wygrać starcia. Aries i Erick Stevens pokonali Stronga i Rocky’ego Romero na gali Death Before Dishonor V. Następnej nocy The Resilience przegrało Street Fight z No Remorse Corps i Mattem Sydalem.
thumb|left|Aries w 2007 Na gali Manhattan Mayhem II Aries pokonał Rodericka Stronga i Jacka Evansa w Triple Threat matchu, zaś na gali Glory by Honor VI: Night Two rozwiązał grupę The Resilience by skupić się na zdobyciu ROH World Championship. Na gali Rising Above przegrał pojedynek z mistrzem Nigelem McGuinnessem. Od tego momentu Aries zaczął zachowywać się arogancko względem innych wrestlerów, przez co lider grupy The Age of the Fall (AotF) Jimmy Jacobs wykazał zainteresowanie przyłączeniem Ariesa do ugrupowania. Aries został ponownie pokonany przez McGuinnessa na gali Supercard of Honor III w marcu 2008; w drodze na zaplecze dołączyła do niego Lacey, członkini AotF i partnerka Jimmy’ego Jacobsa. Aries powrócił do ringu ROH w kwietniu, zdradzając, że on i Lacey stali się parą, a sama Lacey postanowiła odejść z AotF. Wywołało to atak na Ariesa ze strony Jacobsa i rozpoczęcie rywalizacji z liderem AotF.
23 kwietnia Aries zastąpił Marka Briscoe, pomagając jego bratu – Jayowi – w obronie ROH World Tag Team Championship przeciwko The Age of the Fall. Po skutecznej obronie tytułów przez Briscoe i nieuznanego za mistrza Ariesa mistrzostwa zostały zawieszone.
6 czerwca Aries połączył siły z Bryanem Danielsonem i w drużynie z nim wziął udział w turnieju o ROH World Tag Team Championship. W pierwszej rundzie pokonali Stronga i Daveya Richardsa, lecz w kolejnej rundzie zostali wyeliminowani po przegranym starciu z ostatecznymi zwycięzcami turnieju – Jimmym Jacobsem i Tylerem Blackiem. Dobę później Aries i Danielson otrzymali kolejną szansę zdobycia mistrzostw, lecz ponownie ulegli Blackowi i Jacobsowi.
27 czerwca Aries został pokonany przez Necro Butchera w „Relaxed Rules” matchu. Bezskutecznie próbował przekonać Butchera do opuszczenia Age of the Fall. 25 lipca Aries i Jay Briscoe pokonali Jacobsa i Blacka w No Disqualification matchu. Aries kontynuował rywalizację z Jimmym Jacobsem, co doprowadziło do Steel Cage Warfare matchu na gali Glory by Honor VII. Drużyna Ariesa (Aries i Briscoe Brothers) pokonała drużynę Jacobsa (Jacobsa, Blacka i Deliriousa). Rywale zawalczyli ze sobą w Best of Three Series: w pierwszej walce, na gali Ring of Homicide 2, Jacobs pokonał Ariesa w Falls Count Anywhere matchu, na Bound By Hate Aries wygrał drugą walkę – Dog Collar match. Decydującym pojedynkiem był „I Quit” match na gali Rising Above 2009, z którego zwycięsko wyszedł Aries. Po gali Aries kontynuował rywalizację z Age of the Fall, tym razem skupiając się na Tylerze Blacku. Na Final Battle 2008 pokonał Blacka w pojedynku o miano pretendenckie. Po walce Black stał się ofiarą ataku ze strony Jimmy’ego Jacobsa; Aries wbiegł z powrotem do ringu i, ku zaskoczeniu publiczności, połączył siły z Jacobsem i również zaatakował Blacka.
Na początku 2009, Aries zmienił wygląd obcinając długie włosy i zmieniając strój ringowy. Przybrał również wizerunek kobieciarza, zaczął nazywać samego siebie „A Double” i „The Greatest Man That Ever Lived”.
13 czerwca 2009 na gali Manhattan Mayhem III Aries wygrał 3-Way Elimination match o ROH World Championship, pokonując Tylera Blacka i mistrza Jerry’ego Lynna. 19 grudnia 2009, na Final Battle, pierwszej gali pay-per-view ROH emitowanej na żywo, obronił pas w pojedynku z Blackiem; walka zakończyła się remisem spowodowanym przekroczeniem 60-minutowego limitu czasowego. 13 lutego 2010, podczas gali 8th Anniversary Show, Aries stracił ROH World Championship na rzecz Blacka. W kolejnych miesiącach rywalizował z Deliriousem i Jerrym Lynnem, a także występował jako menedżer Rhetta Titusa i Kenny’ego Kinga. 2 października 2010 Aries pokonał Rodericka Stronga; była to jego ostatnia walka dla Ring of Honor aż do 2015. Wkrótce profil Ariesa został usunięty z oficjalnej strony ROH.
Dragon Gate USA (2010–2011) 12 października 2010 Dragon Gate USA ogłosiło, że Aries podpisał kontrakt z federacją. Zadebiutował 29 października na gali Bushido: Code of the Warrior, gdzie został pokonany przez Open the Dream Gate Championa Masato Yoshino w non-title matchu. Aries zaproponował Richowi Swannowi współpracę, ten jednak odrzucił ofertę. 28 stycznia 2011 na gali United: NYC Aries pokonał Swanna w starciu singlowym. W następnym miesiącu rozpoczęto scenariusz, w którym Aries rzekomo stracił motywację do wrestlingu. Położył swoją karierę w DGUSA na szali, by zawalczyć z Yamato o Open the Freedom Gate Championship. Przegrał pojedynek z mistrzem, a następnego dnia został pokonany przez Jimmy’ego Jacobsa. Miała być to ostatnia walka Ariesa w DGUSA, lecz tuż po niej, zamiast pożegnania się z zaprzyjaźnionymi wrestlerami z grupy Ronin – Chuckiem Taylorem, Johnnym Gargano i Richem Swannem – Aries odwrócił się od nich i dołączył do heelowej grupy Blood Warriors. Grupy Ronin i Blood Warriors zawalczyły ze sobą w 6-Man Elimination Tag Team matchu na gali Enter The Dragon 2011; z walki zwycięsko wyszło Ronin.
9 czerwca 2011 ogłoszono, że Aries opuścił Dragon Gate USA oraz Evolve. Aries wyjawił, że myślał wówczas nad odejściem na emeryturę, lecz zdecydował się kontynuować karierę po otrzymaniu oferty pracy od Total Nonstop Action Wrestling.
Powrót do TNA X Divison Champion (2011–2012) thumb|Aries w czerwcu 2011 13 czerwca 2011, podczas nagrań tygodniówki Impact Wrestling, Aries powrócił do TNA i pokonał Jimmy’ego Rave'a oraz Kida Kasha w pierwszej rundzie turnieju X Division Showcase o kontrakt z federacją. W finale turnieju na gali Destination X Aries pokonał Jacka Evansa, Low Kiego i Zemę Iona, zdobywając kontrakt. Podczas najbliższego odcinka Impact Wrestling Aries nieczysto pokonał Shannona Moore’a, atakując go stalowym krzesełkiem; tym samym stał się antagonistą. 21 lipca na Impact Wrestling Aries spowodował porażkę Alexa Shelleya w walce o miano pretendenta do X Division Championship, a dwa tygodnie później pokonał go w singlowej walce. 7 sierpnia, na gali Hardcore Justice, Aries przegrał walkę o X Division Championship z Shelleyem i mistrzem Brianem Kendrickiem.