Roman Jarosewycz (ukr. Роман Яросевич; ur. 19 maja 1862 w Moskalówce, zm. 18 maja 1934 w Stanisławowie) – ukraiński działacz społeczny, lekarz, publicysta, polityk radykalny i socjaldemokratyczny.

Życiorys Był synem duchownego greckokatolickiego ks. Ignacego (Ihnatija), proboszcza w Moskalówce, obecnie część miasta Kosów w pow. kosowskimParlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Jarossewytsch (Jarosevyč), Roman Dr. phil. Dr. med. – Parlamentarier 1848-1918 online. Ukończył c. k. gimnazjum w Kołomyi (1880). Studiował teologię i filologię słowiańską na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego (1880–1883) i w Wiedniu (1883–1885). Na tym ostatnim w 1885 otrzymał tytuł doktora filozofii. Następnie pracował jako nauczyciel w c. k. gimnazjum w Kołomyi (1886–1887) i gimnazjum św. Anny w Krakowie (1888–1889). Równolegle studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1887–1894), w 1894 otrzymał tytuł doktora nauk medycznych. Od tego momentu prowadził praktykę jako lekarz-stomatolog najpierw w Borszczowie (1895–1904), potem w Stanisławowie (1905–1934). Był członkiem Ukraińskiego Towarzystwa LekarskiegoГорбоватий В., Гуцал П., Чубата Д.: Яросевич Роман Гнатович. W: . .

Już w okresie studiów krakowskich włączył się aktywnie w życie polityczne społeczności ukraińskiej w Galicji. Był współzałożycielem, a następnie liderem w latach 1890–1899 Ukraińskiej Partii Radykalnej (UPR – Украї́нська радика́льна па́ртія). W 1899 opuścił partię radykalną i był współzałożycielem, a następnie w latach 1899–1918 działaczem Ukraińskiej Partii Socjaldemokratycznej (Українська соціал-демократична партія).

Poseł do austriackiej Rady Państwa IX kadencji (27 marca 1897 – 7 września 1900) wybranym z listy UPR w kurii V (powszechnej w okręgu wyborczym nr 15 (Borszczów – Zaleszczyki – Czortków – Husiatyn – Trembowla – Skałat)Józef Buszko: Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918. Warszawa, 1996, s. 219, 411.. W parlamencie był prezesem ukraińskiej frakcji radykalnej (1897–1899), następnie przeszedł do socjaldemokratów. W 1907 bezskutecznie ubiegał się z listy socjaldemokratycznej o mandat poselski do Rady Państwa w okręgu wyborczym nr 32 (Buczacz – Śniatyn – Zaleszczyki – Borszczów – Cygany – Tłumacz – Tarnowica Polna – Bohorodyczyn).

Podczas I wojny światowej w latach 1914–1917 mieszkał w Wiedniu. Publikował wówczas artykuły o tematyce ukraińskiej w wiedeńskich gazetach „Arbeiter Zeitung” i „Die Zeit”. W 1918 uczestniczył w tworzeniu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, m.in. podpisał w Kijowie Akt Zjednoczenia obu państw ukraińskich (22 stycznia 1919), był także delegatem do tymczasowego przedstawicielstwa zjednoczonej Ukrainy – Kongresu Pracy Ukrainy (23–28 stycznia 1919)Енциклопедія українознавства. T. 10. Lwów, 2000, s. 3987. . . Był także przewodniczącym ukraińskiego Socjaldemokratycznego Związku Robotników Kolejowych.

Po 1920 roku wycofał się z szerszego życia publicznego. Pracował wówczas jako lekarz kolejowy w Stanisławowie. Zmarł śmiercią samobójczą.

Przypisy

Bibliografia Po ucieczce Siczyńskiego. „Kurjer Lwowski”. 541, s. 1, 17 listopada 1911.

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Ludzie związani z Borszczowem Kategoria:Ukraińscy politycy Kategoria:Ukraińscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu IX kadencji Kategoria:Ukraińscy działacze społeczni Kategoria:Ukraińscy publicyści Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Ukraińscy socjaliści Kategoria:Ukraińscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1934