Bronisław Heyduk (ur. 11 lutego 1909, zm. 15 listopada 1984) – pisarz, malarz obrazów o tematyce przyrodniczej. Autor cyklu powieści historycznych, przedstawiających dzieje Polski w XVII i XVIII w.
Heyduk ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, historię oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Zadebiutował w 1928 r. na łamach Ilustrowanego Kuriera Codziennego artykułem publicystycznymL. Bartelski, Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1974, Warszawa 1977, s. 118.
W latach 50. wszedł w skład grupy Nurt.
Dzieła literackie 1957 - Ogród nieplewiony 1959 - Negacja i wiktoria (II wyd. 1967) 1964 - Janina znak Sobieskich (II wyd. 1968) 1967 - Legendy i opowieści o Krakowie 1969 - Kwiat paproci 1969 - Trójkrólewie 1974 - Od Warszawy do Połtawy 1976 - W północnej burzy 1978 - W saskim menuecie 1984 - Z Płazówki w świat
Przypisy
Bibliografia J. Adamczewski, Kraków od A do Z, Kraków 1992. L. Bartelski, Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1974, Warszawa 1977, s. 118-119. L. Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1949-1991, Warszawa 1995
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Malarze związani z Krakowem Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1984