Seasick Steve, właśc. Steven Gene Wold (ur. 19 marca 1951 w Oakland) – amerykański muzyk bluesowy, wokalista i gitarzysta.
Życiorys Gdy miał cztery lata jego rodzice rozwiedli się. W wieku pięciu lat próbował bez powodzenia nauczyć się grać na pianinie swego ojca, za to gdy miał osiem lat nauczył się grać na gitarze, od - bluesmana, który ówcześnie pracował w warsztacie samochodowym jego dziadka. W wieku 13 lat, uciekając od brutalnego ojczyma, porzucił dom i wybrał życie włóczęgi i robotnika sezonowego na amerykańskim Południu.
W latach 60. nawiązał kontakt z branżą muzyczną. Był muzykiem sesyjnym, inżynierem dźwięku, producentem. Współpracował m.in. z Janis Joplin i Joni Mitchell, a w latach 80. w Seattle zaprzyjaźnił się z Kurtem Cobainem i innymi muzykami nurtu indie. Wyprodukował kilka płyt zespołu Modest Mouse.
Mieszkał także w Paryżu, gdzie grał w metrze, i w Norwegii. Właśnie podczas pobytu w Norwegii Steve poważnie zachorował - przeszedł rozległy zawał, dzięki czemu żona namówiła go na rejestrację utworów na płycie. Płyta Cheap, nagrana z norweskimi muzykami, ukazała się w 2004. Sławę przyniosła mu druga, wydana dwa lata później Dog House Music, a zwłaszcza występ na żywo w programie telewizyjnym Jools Holland's 'Annual Hootenanny' w telewizji BBC. Od tej chwili zaczął występować na licznych festiwalach muzycznych, szczególnie w Wielkiej Brytanii.
W 2007 otrzymał w kategorii "Najlepszy przełomowy występ". W 2009 został nominowany do nagrody Brit Award w kategorii "Zagraniczny artysta solowy".
W 2009 BBC wyemitowała film dokumentalny Seasick Steve: Bringing It All Back HomeStrona BBC Four.
Życie prywatne Z pierwszego małżeństwa ma dwóch synów. W 1982 ożenił się po raz drugi, z Elisabeth, z którą ma trzech synów. Seasick Steve jest typem włóczykija, jak sam mówi, tylko z drugą żoną zmieniał adres zamieszkania 59 razy. Obecnie mieszka w Norwegii i Wielkiej Brytanii.
Seasick Steve słynie z kolekcjonowania niezwykłych gitar. Zbiera zniszczone instrumenty, które sam naprawia. W kolekcji jest ich kilkadziesiąt, w tym trzystrunowa Trance Wonder (zdewastowany Fender Coronado), czy jednostrunowa Diddley Bow, na której gra techniką "slide" przy pomocy śrubokrętu.
Dyskografia (2004) (2006) (2008) (2009) Songs for Elizabeth (minialbum, 2010) (2011) (2013) (2015) (2016) (2018) Love and Peace (2020) Blues in Mono (2020) Only on Vinyl (2022)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy gitarzyści bluesowi Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Ludzie urodzeni w Oakland