Józef Lewinson (ur. 20 stycznia 1903 w Warszawie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski inżynier chemik żydowskiego pochodzenia, podporucznik sanitarny rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Maksymiliana (ok. 1870–1940), właściciela sklepu z instrumentami muzycznymi na Nowym Świecie, i Wiery z domu Weinstein (ok. 1875–1944), zaginionej w czasie powstania warszawskiego. Był bratem Szymona Lewinsona (1895–1940), ojca Janiny Bauman. Ukończył studia na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej w roku 1927, a następnie był współwłaścicielem fabryki chemicznej w Warszawie. W latach 1929–1930 odbył przeszkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 107. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie.

W roku 1931 opublikował część 1 książki „Fabrykant domowy” („Zbiór przepisów oraz praktyczne wskazówki do domowego wyrobu artykułów techniczno-chemicznych”).

Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach został wraz z bratem wzięty do niewoli sowieckiej. Od grudnia 1939 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 052/3 z 27 kwietnia 1940. Został zamordowany 30 kwietnia 1940 w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców w 1943 pod numerem 2585 (raport dzienny z 30 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono: dowód osobisty, książkę wojskową, kartę zwolnienia, świadectwo szczep. w Kozielsku. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02585.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Uwagi

Przypisy Józef Lewinson, Fabrykant domowy. Cz. 1. Zbiór przepisów oraz praktyczne wskazówki do domowego wyrobu artykułów techniczno-chemicznych / zebr. i oprac. Józef Lewinson, Warszawa : nakł. Biura Wydawniczego "Kultpol", 1931

Bibliografia

Linki zewnętrzne Józef Lewinson: Fabrykant domowy. Cz. 1, Zbiór przepisów oraz praktyczne wskazówki do domowego wyrobu artykułów techniczno-chemicznych (1931) w bibliotece Polona

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Podporucznicy sanitarni II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1940