200px|thumb|Grób Stanisława i Wacława Gajewskich na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Gajewski (ur. 18 października 1912 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1995 w Warszawie) – polski dyplomata, urzędnik państwowy, ambasador PRL we Francji (1954–1961).
Życiorys Urodził się w rodzinie Wacława i Wandy z domu Landau. Zmarły tragicznie w 1925 ojciec był z wykształcenia chemikiem i asystentem na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dyrektorem Syndykatu Hodowlanego, matka – absolwentka nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Lozannie – po śmierci ojca pracowała jako nauczycielka. Miał brata Wacława – profesora genetyki, członka PAN.
Od 1915 mieszkał w Warszawie. Uczęszczał do Gimnazjów: Ziemi Mazowieckiej oraz Państwowego im. Joachima Lelewela, gdzie zdał maturę. W latach 1930–1934 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył służbę wojskową, a następnie aplikację u mecenasa Władysława Winawera.
W czasie II wojny światowej pracował jako tłumacz w firmie papierniczej u wuja, po powstaniu warszawskim znalazł się w Częstochowie.
Po zakończeniu działań wojennych pracował w ministerstwie sprawiedliwości na zaproszenie Leona Chajna (1944–1945). W 1945 rozpoczął pracę dla MSZ, był m.in. kierownikiem Wydziału Konsularnego oraz attaché w Ambasadzie RP (PRL) w Czechosłowacji. Był szefem polskiej misji dyplomatycznej Międzynarodowej Komisji Krajów Neutralnych ds. repatriacji jeńców.
Od 1954 do 1961 pełnił misję jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Paryżu. Z powodu „skandalu obyczajowego” usunięty ze służby dyplomatycznejKrzysztof Masłoń, Stygmatycy w smudze cienia, „Rzeczpospolita” z 5–6 marca 2005 [dostęp: 20 listopada 2011]., pracował jako doradca Prezydium Sejmu ds. stosunków zagranicznych.
Nim przystąpił do PZPR, należał do Stronnictwa DemokratycznegoLeon Chajn, Materiały do historii klubów demokratycznych i Stronnictwa Demokratycznego, Warszawa 1964, t. 1, s. 262.. 23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikamiApel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s]).
Początkowo żonaty z lekarką – absolwentką UW Janiną Milejkowską (ślub wzięli w listopadzie 1939), następnie był drugim mężem Zofii ChądzyńskiejMonika Piątkowska, Zofia Chądzyńska, „Wysokie Obcasy” z 20 września 2003 [dostęp: 10 listopada 2011]..
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 224-1-9)„Życie Warszawy”, nr 120 z 4 maja 1995, s. 17 (nekrolog)..
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1946) „za pracę przy org. akcji repatriacyjnej”. Krzyż Wielkiego Oficera Orderu Legii Honorowej (Francja)
Przypisy
Bibliografia Robert Jarocki, Pięć minut ambasadora: rozmowy ze Stanisławem Gajewskim, Warszawa 1993.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ambasadorowie PRL Kategoria:Ambasadorowie Polski Ludowej we Francji Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Ludzie związani z Pragą Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego (1944–1989) Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Urzędnicy konsularni Polski Ludowej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa) Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości (Polska Ludowa) Kategoria:Wspierający Apel 64 Kategoria:Zmarli w 1995