Elżbieta Granowska (zm. po 2 września 1452) – księżna opolska, córka kasztelana nakielskiego Wincentego Granowskiego i Elżbiety z Pilczy, królowej polskiej, żona księcia opolskiego Bolesława V Wołoszka.
Życiorys W 1417 o rękę Elżbiety lub jej siostry Jadwigi starał się książę oleśnicki Konrad VII Biały, jednak małżeństwo nie doszło do skutkuK. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 443 i 444, przyp. 13.. Prawdopodobnie powodem zerwania planów małżeńskich była zła sytuacja majątkowa niedoszłego małżonka, który nie posiadał własnej dzielnicy i tułał się po obcych dworachE. Rymar, Polskie królowe, t. I, Warszawa 1990, s. 97..
W marcu 1418Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 260, przyp. 279. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 578, podał, że do zawarcia małżeństwa doszło w 1417 lub na początku 1418. za sprawą ojczyma, króla polskiego Władysława II Jagiełły Elżbieta została wydana za mąż za księcia opolskiego Bolesława (Bolka) V Wołoszka, wnosząc mu w posagu Pilczę. Po ślubie z Bolkiem Elżbieta utrzymywała stały kontakt z matką i dworem krakowskim. Przebywała na nim w 1420, gdy została odsunięta przez męża. Małżeństwo nie należało do udanych, zostało zerwane po 5 lutego 1427Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 260, przyp. 279., najpóźniej w 1451K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 578.. Przypuszcza się, że przyczyną rozpadu małżeństwa były różnice w poglądach religijnych małżonkówZ. Boras, Książęta piastowscy Śląska, Katowice 1974, s. 297.. Ze związku z Bolkiem Elżbieta urodziła jednego syna Wacława, zmarłego w młodościK. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 584.. Jeszcze za jej życia, w 1451 Bolko V poślubił Jadwigę Biesówną, córkę Adama Biesa ze wsi KujawyJ. Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 12: 1445–1461, Warszawa 2009, s. 394; K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 579, oraz Z. Boras, Książęta piastowscy Śląska, Katowice 1974, s. 297, podali, że ojciec Jadwigi miał na imię Hińcza (Henryk), co jest informacją błędną. Zob. J. Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 12: 1445–1461, Warszawa 2009, s. 394, przyp. 105..
Elżbieta po raz ostatni pojawia się w źródłach 2 września 1452K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 579.. Zarówno dokładna data śmierci jak i miejsce jej pochówku nie są znane.
Przypisy
Bibliografia Źródła Długosz J., Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 12: 1445–1461, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, , s. 394.
Opracowania Boras Z., Książęta piastowscy Śląska, Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1974, s. 288, 297. Jasiński K., Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2007, , s. 443–444, 578–579, 584. Rymar E., Polskie królowe, t. I, wyd. II, Instytut Prasy i Wydawnictw Novum, Warszawa 1990, s. 97. Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, , s. 260, przyp. 279.
Kategoria:Ludzie związani z Pilicą (województwo mazowieckie) Kategoria:Żony polskich książąt Kategoria:Granowscy herbu Leliwa Kategoria:Zmarli w XV wieku Kategoria:Nieznana data urodzenia