Grusza 'Supertrevoux' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich odmiana letnia, pochodzenia belgijskiego, jest mutantem odmiany Trewinka.
Morfologia Pokrój Drzewo rośnie bardzo silnie, po wejściu w okres owocowania umiarkowanie silnie. Korona duża, rozłożysta, o sztywnych konarach odchodzących pod szerokim kątem od przewodnika. Gałęzie mogą obwisać pod ciężarem owoców. Owoce Duże lub bardzo duże, pękate, szerokie od strony kielicha. Skórka zielonożółta, gładka, cienka. Od strony nasłonecznionej pokryta pomarańczowoczerwonym, paskowanym rumieńcem. Przetchlinki średniej wielkości, liczne, brązowo-zielonkawe. Szypułka krótka, dość gruba. Zagłębienie szypułkowe karbowane, płytkie. Kielich niezbyt duży, otwarty lub półotwarty. Zagłębienie kielichowe płytkie, niezbyt szerokie, ordzawione, czasem czerwono zabarwione. Miąższ biały, średnio ziarnistej konsystencji, soczysty, słodko-winny, korzenny.
Zastosowanie Letnia odmiana deserowa. Nadaje się do uprawy amatorskiej i towarowej.
Uprawa Średnio wcześnie wchodzi w okres owocowania, plonuje przeważnie regularnie i dość obficie. Kwitnie w połowie okresu kwitnienie grusz. Ponieważ wiąże owoce gronami, dla uzyskania dobrej ich jakości i wielkości, wskazane jest przerzedzanie zawiązków. Wymaga stanowisk ciepłych.
Podkładka i stanowisko Z pigwą zrasta się źle, wymagane stosowanie pośredniej.
Zdrowotność Na mróz słabo wytrzymała, na parcha odporna, wrażliwa na zarazę ogniową.
Zbiór i przechowywanie Zbiór przypada na koniec drugiej dekady sierpnia. Owoce nawet dojrzałe nie osypują się. Do spożycia nadają się w kilka dni po zbiorze, przez 3-4 tygodnie.
Bibliografia
Kategoria:Odmiany uprawne grusz