Dendropicos – rodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów (Picinae) w obrębie rodziny dzięciołowatych (Picidae).

Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.

Morfologia Długość ciała 12–22 cm; masa ciała 17–52,5 g.

Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1849 roku francuski przyrodnik Alfred Malherbe w artykule poświęconym systematyce dzięciołów opublikowanym w czasopiśmie Mémoires de l’Académie nationale de Met. Malherbe wymienił kilka gatunków – Picus mystaceus (= Picus namaquus ), Picus (Dendrobates) schoënsisPodgatunek Chloropicus namaquus. , Picus minutus (= Dendropicos elachus ), Dendropicos hartlaubiiPodgatunek D. fuscescens. i Dendropicos lafresnayi – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Dendropicos lafresnayi (dzięcioł plamisty).

Etymologia Dendropicos: dendron ‘drzewo’; późnogr. πικος pikos ‘dzięcioł’, od ‘dzięcioł’. Mesopicos: gr. μεσος mesos ‘środkowy, pośredni’; późnogr. πικος pikos ‘dzięcioł’, od łac. picus ‘dzięcioł’. Gatunek typowy: Malherbe wymienił kilka gatunków – Picus goertae , Picus passerinus , Picus kirkii , Picus fumigatus , Picus sanguineus , Mesopicos ceciliiPodgatunek Veniliornis kirkii. i Mesopicos desmuri (= Picus abyssinicus ) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Picus goertae . Scolecotheres: gr. σκωλεξ skōlex, σκωληκος skōlēkos ‘robak, larwa’; -θηρας -thēras ‘łowca’, od θηραω thēraō ‘polować’, od θηρ thēr, θηρος thēros ‘bestia, zwierzę’. Gatunek typowy: Reichenbach wymienił kilka gatunków – Picus capensis (= Picus griseocephalus ), Dendrobates spodocephalus (= Picus goertae ), Dendrobates poliocephalus (= Picus goertae ), Picus goertae , Dendrobates immaculatus (= Picus griseocephalus ), Picus (Chloropicus) pyrrhogaster , Picus rubiginosus , Dendromus nivosus , Chloropicus caroli i Dendrobates gabonensis – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Picus goertae . Ipoctonus: gr. ιποκτονος ipoktonos ‘zabijający korniki’, od ιψ ips, ιπος ipos ‘kornik’; κτεινω kteinō ‘zabić’. Polipicus: gr. πωλος pōlos ‘dziewica’; późnogr. πικος pikos ‘dzięcioł’, od łac. picus ‘dzięcioł’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Polipicus elliotii Cassin, 1863. Ipopatis: gr. ιψ ips, ιπος ipos ‘kornik’; πατεω pateō ‘jeść’, od πατεομαι pateomai ‘jeść’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Dendrobates gabonensis . Ipophilus: gr. ιψ ips, ιπος ipos ‘kornik’; φιλος philos „miłośnik”. Gatunek typowy: autorzy wymienili dwa gatunki – Picus obsoletus Wagler, 1829 i Picus murinus (= Picus obsoletus Wagler, 1829) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Picus obsoletus Wagler, 1829.

Podział systematyczny Gatunki D. elliotii, D. goertae, D. griseocephalus zostały wyodrębnione z rodzaju Mesopicos, natomiast D. obsoletus z rodzaju Ipophilus. Do rodzaju należą następujące gatunki: Dendropicos obsoletus – dzięcioł brązowogrzbiety Dendropicos stierlingi – dzięcioł tanzański Dendropicos goertae – dzięcioł popielaty Dendropicos spodocephalus – dzięcioł szarogłowy Dendropicos griseocephalus – dzięcioł ciemnogłowy Dendropicos abyssinicus – dzięcioł abisyński Dendropicos elachus – dzięcioł szary Dendropicos poecilolaemus – dzięcioł równikowy Dendropicos fuscescens – dzięcioł jasnolicy Dendropicos lugubris – dzięcioł czarnouchy Dendropicos gabonensis – dzięcioł pręgouchy Dendropicos elliotii – dzięcioł zmienny

Uwagi

Przypisy

Systematyka i nazwy polskie za:

Bibliografia

Kategoria:Dzięciołowate