Édouard Balladur (ur. 2 maja 1929 w Izmirze, zm. 31 sierpnia 2026 w Paryżu) – francuski prawnik i polityk, minister finansów i premier, parlamentarzysta, kandydat w wyborach prezydenckich.
Życiorys Urodził się w Turcji w rodzinie ormiańskiej, która później wyemigrowała do Francji. Wychowywał się w Marsylii. Był absolwentem Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu i École nationale d’administration. Działalność publiczną rozpoczął w latach 60. Był doradcą premiera Georges’a Pompidou. W okresie jego prezydentury był m.in. sekretarzem generalnym administracji prezydenckiej.
Jako kandydat gaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki w 1986 po raz pierwszy został posłem do Zgromadzenia Narodowego. Zrezygnował z mandatu, obejmując stanowisko ministra stanu oraz ministra gospodarki, finansów i prywatyzacji w drugim rządzie Jacques’a Chiraca. Funkcje te pełnił przez dwa lata. W 1988 i 1993 ponownie był wybierany do niższej izby francuskiego parlamentu. W 1989 został też radnym Paryża, w radzie francuskiej stolicy zasiadał do 2008.
29 marca 1993, po wygraniu przez koalicję Zgromadzenia na rzecz Republiki i Unii na rzecz Demokracji Francuskiej wyborów parlamentarnych, został mianowany premierem nowego rządu, funkcjonującego w ramach koabitacji przy socjalistycznym prezydencie François Mitterrandzie (tzw. rząd drugiej kohabitacji).
Édouard Balladur zdecydował się wystartować w wyborach prezydenckich w 1995, mimo że jego partia wysunęła kandydaturę mera Paryża, Jacques’a Chiraca. Urzędujący premier uzyskał poparcie mniejszości gaullistów (jak Nicolas Sarkozy, Patrick Devedjian, Charles Pasqua) i większości UDF (przy sprzeciwie Valéry’ego Giscarda d’Estainga). W pierwszej turze Édouard Balladur zajął trzecie miejsce z wynikiem 18,58% głosów. 11 maja 1995, po zwycięstwie Jacques’a Chiraca, zakończył urzędowanie jako premier.
W 1995 powrócił do pracy w parlamencie, skutecznie ubiegał się o reelekcję w 1997. Rok później krótko był radnym Île-de-France. W 2002 zaangażował się w tworzenie Unii na rzecz Większości Prezydenckiej, a po jej sukcesie w wyborach parlamentarnych (w których ponownie zdobył mandat) wstąpił do Unii na rzecz Ruchu Ludowego. W 2007 zrezygnował z ubiegania się o kolejną kadencję, rezygnując z aktywności politycznej.
Odznaczony m.in. Legią Honorową II klasy, Orderem Narodowym Zasługi I klasy oraz Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej..
Skład rządu Édouarda Balladura Édouard Balladur – premier Simone Veil – minister stanu, minister stosunków społecznych, zdrowia i polityki miejskiej Charles Pasqua – minister stanu, minister spraw wewnętrznych i planowania terytorialnego Pierre Méhaignerie – minister stanu, minister sprawiedliwości François Léotard – minister stanu, minister obrony Alain Juppé – minister spraw zagranicznych Edmond Alphandéry – minister gospodarki Nicolas Sarkozy – minister budżetu Gérard Longuet – minister przemysłu, handlu zagranicznego, poczty i telekomunikacji, 17 października 1994 stanowisko to objął José Rossi Michel Giraud – minister pracy, zatrudnienia i szkoleń zawodowych François Bayrou – minister edukacji narodowej Philippe Mestre – minister weteranów i ofiar wojen Jacques Toubon – minister kultury i Frankofonii Jean Puech – minister rolnictwa i rybołówstwa Michèle Alliot-Marie – minister młodzieży i sportu Dominique Perben – minister terytoriów i departamentów zamorskich Bernard Bosson – minister transportu, turystyki i zaopatrzenia Michel Roussin – minister kooperacji, 12 listopada 1994 stanowisko to objął Bernard Debré Hervé de Charette – minister mieszkalnictwa Alain Carignon – minister komunikacji, do 19 lipca 1994 André Rossinot – minister służby publicznej Alain Madelin – minister przedsiębiorczości i rozwoju gospodarczego François Fillon – minister szkolnictwa wyższego i badań naukowych ministrowie delegowani (ministres délégués): Pascal Clément, Roger Romani, Philippe Douste-Blazy, Daniel Hoeffel, Lucette Michaux-Chevry, Alain Lamassoure
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie finansów Kategoria:Francuscy Ormianie Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Francji Kategoria:Politycy Unii na rzecz Ruchu Ludowego Kategoria:Politycy Zgromadzenia na rzecz Republiki Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Sekretarze generalni prezydenta Francji Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja) Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Izmirze Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2026