Dywizja Karola Łużeckiego – jednostka organizacyjna wojsk koronnych II połowy XVII wieku, okresu wojny polsko-tureckiej (1672-1676). Zgrupowanie wzięło udział w zaciętej bitwie pod Ładyżynem.
Skład w 1672 jazda narodowa (pancerna i lekka, bez husarii) chorągiew pancerna JKM pod por. Janem Pruszkowskim chorągiew pancerna Feliksa Potockiego, wojewody sieradzkiego chorągiew pancerna Samuela Prażmowskiego, wojewody płockiego chorągiew pancerna Stanisława Koniecpolskiego, starosty dolińskiego pod por. Kuźmińskim chorągiew pancerna hetmana Jana Sobieskiego chorągiew pancerna Aleksandra Michała Lubomirskiego pod por. Mikołajem Ślubowskim chorągiew pancerna kawalera maltańskiego Hieronima Augustyna Lubomirskiego pod por. Stanisławem Stokowskim chorągiew pancerna Mikołaja Franciszka Daniłowicza, starosty czerwonogrodzkiego pod por. Remigianem Sołtykiem chorągiew pancerna Krzysztofa Chodorowskiego, starosty winnickiego pod por. Weremowskiem dragonia - 4 regimenty, razem 1100 porcji Stanisława Koniecpolskiego, starosty dolińskiego pod Janem Linkhauzem - regiment zniszczony w trakcie bitwy Stefana Stanisława Czarnieckiego, pisarza polnego koronnego pod obersztlejtn. Hermanem Szwarcem - regiment zniszczony w trakcie bitwy Ludwika de Maligny markiza d'Arquien pod obersztlejtn. Albachem gen. Marcina Kątskiego pół regimentu piechoty cudzoziemskiej gen. Michała Żebrowskiego - 125 porcji oddział wydzielony z garnizonu Ładyżyna – 120 żołnierzy (piechota i dragonia) z regimentów Ernesta Denhoffa i Jana Henryka Alten-Bockum – oddział zniszczony w trakcie bitwy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje I Rzeczypospolitej