Arno Puškáš (ur. 4 lutego 1925 w Koszycach, zm. 9 czerwca 2001) – czechosłowacki i słowacki taternik, alpinista, przewodnik tatrzański, publicysta i grafik.
Życiorys Zaczął uprawiać taternictwo zaraz po II wojnie światowej, w 1946 roku. Jako jeden z pierwszych tatrzańskich wspinaczy otrzymał, w 1953 roku, czechosłowackie odznaczenie mistrza sportu, kolejnym jego sukcesem był tytuł zasłużonego mistrza sportu, który otrzymał w 1971 roku. W latach 1946–1950 był chatarem Schroniska pod Rysami, następnie między 1951 a 1957 rokiem prowadził Schronisko Kieżmarskie. W latach 1958–1967 był zawodowym ratownikiem górskim.
Od 1948 roku był aktywnym członkiem czechosłowackich wypraw w różne łańcuchy górskie. W 1971 roku uczestniczył w czechosłowackiej wyprawie na Nanga Parbat, udało mu się zdobyć dwa niższe wierzchołki tegoż szczytu.
Był autorem kilku tatrzańskich przewodników i książek wspomnieniowych o Tatrach. Najbardziej znane z jego przewodników to Nové horolezecké výstupy vo Vysokých Tatrách 1945–1953 (wydany po raz pierwszy w Bratysławie w 1953 roku) i 10-tomowe Vysoké Tatry (1957–1989).
Osiągnięcia wspinaczkowe pierwsze przejście środkowej depresji wschodniej ściany Zadniej Baszty pierwsze przejście prawego filara północno-zachodniej ściany Galerii Gankowej pierwsze zimowe przejście północnej ściany Żabiego Konia pierwsze zimowe przejście zachodniej ściany Łomnicy pierwsze zimowe przejście drogi Stanisławskiego wiodącej północną ścianą Małego Kieżmarskiego Szczytu pierwsze zimowe wejście na Rówienkową Turnię.
Bibliografia
Kategoria:Przewodnicy tatrzańscy Kategoria:Słowaccy wspinacze Kategoria:Słowaccy twórcy literatury górskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Koszycach Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2001