Franciszek Kotus-Jankowski, właśc. Franciszek Kotus, ps. Jankowski, Stefan (ur. 28 stycznia 1891 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1958 w Gdańsku) – polski działacz komunistyczny, prezydent Gdańska (1945–1946).

Życiorys thumb|180px|Grób na gdańskim cmentarzu Srebrzysko Urodził się w rodzinie Jana Kocusa i Anny z domu Rozdziewicz. W metryce urodzenia błędnie wpisano jego nazwisko, którego nie skorygowano, podwójnym nazwiskiem posługiwał się od 1945. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał do sześcioklasowej Szkoły Technicznej Kolei Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej w Warszawie, następnie do Szkoły Mechaniczno-Technicznej Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda.

W okresie zaborów był związany z Socjaldemokracją Królestwa Polskiego i Litwy. Za działalność rewolucyjną był kilkakrotnie aresztowany, a w 1911 skazany na zesłanie do guberni wiackiej, był także więziony w Warszawie i Saratowie. W czasie I wojny światowej pracował w Radzie Pomocy Ofiarom Wojny w Moskwie, włączył się również w prace piotrogrodzkiego oddziału SDKPiL. Wziął udział w rewolucji październikowej.

W dwudziestoleciu międzywojennym pracował w Kasie Chorych i Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Działał w Komunistycznej Partii Polski od stycznia 1919. Pracował w Centralnej Technice KPP. Członek Komitetu Warszawskiego MOPR.

Podczas okupacji niemieckiej początkowo pracował w firmie Dom Handlowy „Wieś i Miasto” w Warszawie. W latach 1940–1942 był członkiem Drugiego Oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża Warszawa–Południe. Od września 1942 ukrywał się (pod nazwiskiem Stefan Jankowski) w miejscowości Kuflew, od września 1944 w miejscowości Rostkowice.

W latach 1945–1946 sprawował urząd prezydenta Gdańska. Po odejściu z funkcji był dyrektorem naczelnym Państwowych Zakładów Samochodowych Nr 6 w Gdyni (1946–1948) i ponownie pracował w ZUS, w którym 1 września 1949 został kierownikiem Wydziału Administracyjno-Gospodarczego w Gdańsku.

Dwukrotnie żonaty: od ok. 1910 z Franciszką Szymańską (ur. 1892), z którą miał syna Jana (1911–1985), inżyniera, w 1913 ożenił się z Marią Jaworską.

Zmarł w Gdańsku, pochowany na gdańskim cmentarzu Srebrzysko (rejon II, kwatera Aleja Zasłużonych).

Ordery i odznaczenia

Order Sztandaru Pracy II klasy (1955) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1946) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/168 - na wniosek Ministra Pracy i Opieki Społecznej. Źródło:.

Przypisy

Bibliografia Pierwszy prezydent, [w:] Mirosława Walicka, Próba wspomnień: Gdańsk 1945–1946, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1968, s. 46–56 (ze zdjęciami na s. 50 i 55) Celina Budzyńska, Kotus-Jankowski Franciszek, [w:] Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 3, Warszawa 1992, s. 338–339. KOTUS-JANKOWSKI FRANCISZEK w Gedanopedii

Zobacz też Zdjęcie F. Kotus-Jankowskiego, Gdańsk 1945, Российский государственный архив кинофотодокументов (Rossijskij Gosudarstwiennyj Archiw Kinofotodokumientow) [dostęp 25.04.2015]

Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Polscy rewolucjoniści Kategoria:Prezydenci Gdańska (od 1945) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1958