120px|thumb|Białe koszary w Klagenfurcie
120px|thumb|Kapitan IR. 7 w mundurze służbowym 120px|thumb|Kurtka munduru gefrajtra IR. 7 Karyncki Pułk Piechoty Nr 7 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk został utworzony w 1691. Okręg uzupełnień nr 7 Klagenfurt na terytorium 3 Korpusu (w ówczesnym Księstwie Karyntii). W 1888 roku pułk otrzymał na „wieczne czasy” imię marszałka polnego Ludwiga Andreasa Khevenhüller zu Aichelberg und Frankenburg (1683–1744). Kolory pułkowe: ciemnobrązowy (dunkelbraun), guziki srebrne.
Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Innsbrucku, a komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Klagenfurcie.
Do 1893 roku cały pułk stacjonował w Klagenfurcie i wchodził w skład 12 Brygady Piechoty należącej do 6 Dywizji Piechoty. W 1893 roku pułk został przeniesiony do Grazu z wyjątkiem 4. batalionu, który pozostał w Klagenfurcie, i włączony w skład 11 Brygady Piechoty należącej do tej samej dywizji. W 1900 roku 4. batalion został przeniesiony z Klagenfurtu do Grazu, a na jego miejsce do Klagenfurtu został skierowany 2. batalion. W latach 1900–1914 pułk stacjonował w Grazu z wyjątkiem 2. batalionu w Klagenfurcie.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk nadal wchodził w skład 11 Brygady Piechoty w Grazu należącej do 6 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 79% Niemcy, 21% inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 107 pułkowi piechoty.
W czasie I wojny światowej w szeregach pułku walczył m.in. Wojciech Blicharski i Władysław Starzecki.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Franz Xaver Harrach zu Rohrau (1774 – †15 II 1781), FML Karl Friedrich von Schröder (1783 – †22 V 1809), FM wielki książę Würzburga i Toskanii Ferdynand III (1809 – †18 VI 1824), FM Christoph von Lattermann (1824 – †5 X 1835), GdK Franz Adolf Prohaska von Guelphenburg (1835 – †20 VIII 1862), FZM Joseph Maroičić di Madonna del Monte (1862 – †17 X 1882), FZM Hermann Dahlen von Orlaburg (1883 – †15 XI 1887), GdI Johann von Schemua (od 1910). W latach 1809–1824, gdy szefem pułku był wielki książę Würzburga i Toskanii Ferdynand III, obowiązki drugiego szefa sprawował FZM Christoph von Lattermann.
Dowódcy pułku płk Emerich Kaiffel (1873) płk Johann Rungg ( – 1893 → komendant 1 Brygady Górskiej) płk Eduard Pierer von Esch (1893–1896 → komendant 16 Brygady Piechoty) płk Adalbert Wojtêch (1896–1901 → komendant 90 Brygady Piechoty Obrony Krajowej) płk Viktor Reitz von Reitzenegg (1901–1905) płk Franz Paukert (1906–1909) płk Johann Fernengel (1910–1914) płk Otto Koschatzky (1914)
Przypisy
Bibliografia
Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
Kategoria:Austriackie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Grazu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Innsbrucku Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Klagenfurcie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1691 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918