Jules Cotard (ur. 1 czerwca 1840 w Issoudun, zm. 19 sierpnia 1889) – francuski lekarz neurolog. Opisał zespół urojeń, znany obecnie jako zespół Cotarda.
Studiował medycynę w Paryżu, potem był internem w Hospice de la Salpêtrière u Charcota. Zajmował się wówczas udarami mózgu i badaniami anatomopatologicznymi. W 1869 służył jako lekarz wojskowy. W 1874 przeniósł się do Vanves. W sierpniu 1889 jego córka zachorowała na błonicę. Podobno przez piętnaście dni bez przerwy był przy jej łóżku, dopóki nie wyzdrowiała. Sam jednak zachorował i zmarł 19 sierpnia.
Uważa się, że Cotard był pierwowzorem doktora Cottarda z W poszukiwaniu straconego czasu Marcela Prousta.
Wybrane prace Jean Louis Prévost, Jules Cotard: Études physiologiques et pathologiques sur le ramollissement cérébral 1866 Étude sur l'atrophie partielle du cerveau 1868 Du delire des negations. Archive de Neurologie 1882 Etudes sur les maladies cerebrales et mentales 1891
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy neurolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Issoudun Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Zmarli w 1889