thumb|Plac ćwiczeń przy Koszarach Radeckiego thumb|GdI Wilhelm von Reinländer thumb|Arcyksiążę Leopold Salvator, komendant 1. batalionu w latach 1892-1894 thumb|Porucznik IR. 24 w mundurze służbowym thumb|Kurtka munduru jednorocznego ochotnika IR. 24 24 Galicyjsko-Bukowiński Pułk Piechoty Generała von Kummera () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk został utworzony w 1662 z siedmiu kompanii pułku piechoty pułkownika Franza de Mers (późniejszego Czeskiego Pułku Piechoty Nr 11) oraz trzech kompanii rekruckich. Święto pułku obchodzono 27 czerwca, w rocznicę bitwy pod Trautenau, stoczonej w 1866. Kolory pułkowe: Popielaty (aschgrau), guziki srebrne.
Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku był dyslokowany w Miszkolcu, a batalion zapasowy i Komenda Okręgu Uzupełnień (niem. Ergänzungs Bezirk Kommando Kolomea) w Kołomyi (niem. Kolomea). W 1873 roku sztab pułku został przeniesiony do Budy (), która w tym samym roku została połączona z Pesztem. Komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień pozostawała w Kołomyi.
W 1878 roku pułk został przeniesiony z Budapesztu do Bijeljiny, w następnym roku do Višegradu, w 1880 roku do Lwowa, a w 1883 roku wrócił do macierzystego garnizonu w Kołomyi. W 1884 roku pułk został skierowany do Wiednia, w 1887 roku do Tulln, a w następnym roku do Przemyśla. W 1889 roku pułk (bez 3. batalionu) stacjonował w Przemyślu i wchodził w skład 48 Brygady Piechoty należącej do 24 Dywizji Piechoty, natomiast 3. batalion w Kołomyi był podporządkowany komendantowi 22 Brygady Piechoty należącej do 11 Dywizji Piechoty, a od 1890 roku komendantowi 59 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty. W 1892 roku pułk (bez 3. batalionu) został przeniesiony z Przemyśla do Lwowa. 3. batalion pozostał w Kołomyi. Cały pułk został włączony do 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty. W latach 1903–1907 sztab pułku razem z 1. i 4. batalionem stacjonował w Stanisławowie, natomiast 2. i 3. batalion w Kołomyi. Ten ostatni w 1905 roku został przeniesiony do Zaleszczyk. W latach 1908–1913 pułk został przeniesiony do Wiednia z wyjątkiem 1. batalionu i Komendy Okręgu Uzupełnień, które pozostały w Kołomyi. W Wiedniu pułk zajmował przy Gablenzgasse 62.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 1. batalionu) wchodził w skład 50 Brygady Piechoty należącej do 25 Dywizji Piechoty (2 Korpus), natomiast 1. batalion był podporządkowany komendantowi 59 Brygady Piechoty w Czerniowcach należącej do 30 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 79% – Rusini, 21% – inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 124 pułkowi piechoty.
Pułk brał udział w walkach z Rosjanami w 1914 roku na Śląsku i w Galicji, a w 1915 w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach w Tomaszowie Mazowieckim i Zawierciu oraz na cmentarzu wojennym nr 301 w Żegocinie.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: Lukas Spieckh zu Uibergau und Langenau (1662 – †1664), FML Jakob von Leslie (1665 – 1675), FM Heinrich Franz von Mansfeld und Fondi (od 1675), płk Christoph Heinrich von genant „Gehlen” (1702), FM Maximilian Adam von Starhemberg (1703 – †22 XI 1741), FZM Emanuel Michael von Starhemberg (1741 – †22 II 1771), FZM Johann Franz Joseph von Preiß (1771 – †17 I 1797), FML Karl Joseph Franz von Auersperg (od 1801), FZM Gottfried von Strauch (1808 – †18 III 1836), książę Lukki i książę Parmy Karol Ludwik (1836 – †16 IV 1883), generał piechoty Wilhelm von Reinländer (1885 – †28 I 1910), generał kawalerii (od 1910). Drugimi szefami pułku byli: FZM Joseph Karl von Odelga (1836 – †29 IV 1857) i FML Matthias Karl Trattner von Petrocza (1857 – †23 II 1872).
Żołnierze pułku Dowódcy pułku płk Joseph Scudier (1873–1876 → urlopowany) płk Sabbas (wcześniej „Sava”) Davidovac (1876 – 1879 → stan spoczynku) płk Adolph Fidler von Isarborn (1879 – 1882 → komendant 30 Brygady Piechoty) płk Joseph Bozziano (1882–1884 → stan spoczynku) płk Eduard von Metzger (1884–1889 → dowódca 60 Brygady Piechoty) płk Paul von Thoss (Thoß) (1889–1894 → dowódca 10 Brygady Piechoty) płk Johann Sturm (1894 – ) płk Hermann von Colard (1903–1904) płk Franz Scholz (1905–1908) płk Karl John (1908–1911) płk Augustin von Rochel (1912–1913) płk Franz Schnetzer (1914)
Oficerowie i urzędnicy wojskowi ppłk Józef Bozziano – dowódca III batalionu ppłk Ottokar Chwostek – dowódca IV batalionu ppłk Karol Müller von Jamberg – dowódca I batalionu ppłk Jan Nowak – dowódca II batalionu ppłk Mieczysław Wiktor kpt. Edward Pöschek (w latach 1884–1898) kpt. Alfred Rosner kpt. Alfred Kawecki starszy porucznik Rudolf Kobierski ppor. Karol Alexandrowicz ppor. Franciszek Alexandrowicz ppor. rez. Józef Groszek kapitan audytor Artur Ganczarski – audytor lekarz pułku 1. klasy Juliusz Kolmer – lekarz Komendy Okręgu Uzupełnień Kołomyja ppor. rez. Bolesław Kłaczyński
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
Kategoria:Bijeljina Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Kołomyi Kategoria:Cesarska i Królewska Armia we Lwowie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Miszkolcu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Stanisławowie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1662 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918