Pieczarka beżowołuseczkowata (Agaricus subrufescens (J.E. Lange) Hlaváček) – gatunek grzybów należący do rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Agaricus, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1926 r. Jakob Emanuel Lange, nadając mu nazwę Psalliota hortensis f. subfloccosa. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1951 r. Jiří Hlaváček. Synonimy nazwy naukowej: Agaricus subfloccosus (J.E. Lange) Pilát 1951 Agaricus subfloccosus (J.E. Lange) Hlaváček 1951 var. subfloccosus Psalliota hortensis f. subfloccosa J.E. Lange 1926 Psalliota subfloccosa J.E. Lange 1940 Psalliota subfloccosa (J.E. Lange) J.E. Lange 1938.
W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy pieczarka beżowołuseczkowata.
Morfologia Kapelusz O średnicy 5–8 cm, grubomięsisty, początkowo półkulisty, potem płaskowypukły, czasami lekko wgłębiony w środku. Powierzchnia matowa, biała, jasnobrązowa, ciemniejsza w środku, gładka lub włókienkowata z drobnymi, jasnorudymi łuskami i drobnymi, lekkimi, kłaczkowatymi drobinkami osłony rozsianymi na obwodzie. Brzeg podwinięty, falisty, z fragmentami lub bez fragmentów osłony. Blaszki Wolne, cienkie, gęste, początkowo bladoróżowe, potem ciemnobrązowy. Ostrza jasne, sterylne. Trzon Wysokość 2–4,5 cm, centralny, cylindryczny, często bulwiasto rozszerzony u nasady, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia biała, później przechodząca w szaroczerwonordzawą, z białymi, kłaczkowatymi resztkami osłony. Pierścień w górnej części trzonu biały, niżej oprószony. Miąższ Białawy, po uszkodzeniu czerwieniejący, o nieprzyjemnym zapachu mrówek. Cechy mikroskopowe Podstawki 22–30 × 6–10 μm, maczugowate, czterozarodnikowe. Sterygmy o długości 3 µm. Cheilocystydy 25–55 × 7–13 µm, szeroko maczugowate, wydłużone, nieamyloidalne. Pleurocystyd brak. Bazydiospory 5–7,2 × 3,5–4 µm, szeroko jajowate, owalne, brązowe, gładkie, z boczną wnęką (hilum).
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Australii. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez W. Wojewodę wykazie wielkowocnikowych grzybów Polski, ale jego aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów.
Grzyb naziemny saprotroficzny. Występuje w lasach iglastych, często pod świerkami, owocniki od lipca do października.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowate