Twardzioszek ciemnotrzonowy (Marasmius cohaerens (Pers.) Cooke & Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Marasmius, Marasmiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus cohaerens. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu w 1878 r. Lucien Quélet i Mordecai Cubitt Cooke. Synonimy naukowe: Agaricus balaninus Berk. 1837 Agaricus ceratopus Pers. 1828 Agaricus cohaerens Pers. 1801 Marasmius ceratopus (Pers.) Quél. 1888 Marasmius cohaerens var. americanus Singer 1976 Marasmius cohaerens var. brasiliensis Theiss. 1909 Marasmius cohaerens (Alb. & Schwein.) Cooke & Quél. 1878 var. cohaerens Marasmius cohaerens var. orientalis Desjardin & E. Horak, in Desjardin 2000 Mycena balanina (Berk.) P. Karst. 1887 Mycena cohaerens (Pers.) Gillet 1876 Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako twardzioszek spoisty.
Morfologia Saprotrof wytwarzający owocniki z jednolicie cielostobrązowym lub ochrowobrązowatym kapeluszem (średnicy przeważnie 1–3 cm) o aksamitnej powierzchni i blaszkowatym hymenoforze na spodzie. Blaszki mają żółtawe lub szaroochrowe zabarwienie, czasami z czerwonobrązowawym ostrzem. Kapelusz umieszczony jest na czerwonobrązowym, lśniącym trzonie. Charakterystyczną cechą Marasmius cohaerens jest obecność na skórce kapelusza i blaszkach i trzonie licznych, lancetowatych cystyd.
Występowanie i zasięg Opisano występowanie tego gatunku w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji (tutaj tylko w Korei i Japonii) i Australii
Występuje w lasach liściastych i iglastych. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.
Przypisy
Kategoria:Twardzioszkowate Kategoria:Mykobiota Polski