Luís Vinícius de Menezes (ur. 28 lutego 1932 w Belo Horizonte) – brazylijski piłkarz i trener, grający na pozycji napastnika.
Kariera piłkarska
Vinício urodził się w Belo Horizonte w Brazylii. Przygodę z piłką rozpoczął w 1951 w zespole Botafogo. Na brazylijskich boiskach występował przez kolejne 5 sezonów. W wieku 23 lat przybył do Włoch, dołączając SSC Napoli. Dzięki swojemu zaangażowaniu na boisku zyskał przydomek „O lione" (lew) od kibiców Napoli. Przez 5 lat gry dla Napoli wystąpił w 152 meczach, w których strzelił 69 bramek.
Następnie przeniósł się w 1960 do Bolonii. Wraz z drużyną sięgnął po Puchar Mitropa w sezonie 1960/61. roku.
Latem 1962 wrócił do Brazylii po słabszym sezonie w Bolonii. Wkrótce jednak powrócił do Włoch, gdzie zakontraktowała go Vicenza. Dla Vinícia przejście do Vicenzy było jak drugie narodziny we włoskim futbolu. Strzelając 17 bramek w sezonie 1963/64, pomógł klubowi zająć 6. miejsce w Serie A. Sezon 1965/66 zakończył z 25 bramkami, co pozwoliło mu zostać królem strzelców Serie A.
Latem 1966 roku opuścił Vicenzę na rzecz Interu Mediolan. Dla popularnych Nerazzurrich rozegrał tylko 8 meczów dla klubu i strzelił jednego gola. Na ostatni sezon swojej kariery piłkarskiej wrócił do Vicenzy.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1951 Botafogo Campeonato Carioca 1 1952 2 3 1953 22 13 1954 17 7 1955 1955/56 SSC Napoli Serie A 26 16 1956/57 34 18 1957/58 34 21 1958/59 28 7 1959/60 30 7 1960/61 Bologna FC 30 11 1961/62 17 6 1962/63 Vicenza 26 7 1963/64 29 17 1964/65 27 12 1965/66 34 25 1966/67 Inter Mediolan 8 1 1967/68 Vicenza 25 7
Kariera trenerska
Natychmiast po zakończeniu kariery piłkarskiej Luís Vinício rozpoczął pracę jako trener piłki nożnej. Przez rok trenował Puteolana 1902, amatorski klub z Neapolu. Po pracy w Brindisi FC i Ternanie, Vinício został w 1973 trenerem SSC Napoli. Jednak po zakończeniu sezonu 1975/76 jego praca w Neapolu dobiegła końca.
Został nowym menedżerem Lazio, które trenował od 1976 do 1978. Następnie wrócił do SSC Napoli, gdzie został po udanym sezonie 1978/79 zwolniony. W 1980 przejął Avellino. W ciągu dwóch lat z łatwością udało mu się utrzymać zespół na poziomie Serie A. Następnie pracował w Pisie. Prowadząc beniaminka, utrzymał go w Serie A w sezonie 1982/83. Po niezbyt udanym sezonie 1983/84, zakończonym spadkiem, odszedł z klubu i zaczął pracę w Udinese Calcio.
W 1986 po raz drugi powrócił na ławkę trenerską Avellino. Jego druga przygoda z zespołem zakończyła się spadkiem z Serie A w sezonie 1987/88, po czym został zwolniony. Po trzyletniej przerwie trenował SS Juve Stabia w trzeciej lidze włoskiej od 1991 do 1992, co było zwieńczeniem jego kariery trenerskiej.
Sukcesy
Bologna FC
Puchar Mitropa (1): 1960/61
Vicenza
Król strzelców Serie A (1): 1965/66 (25 bramek)
Inter Mediolan
Finał Pucharu Europy (1): 1966/67
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil Profil na stronie worldfootball.net
Kategoria:Brazylijscy piłkarze Kategoria:Brazylijscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Botafogo FR Kategoria:Piłkarze SSC Napoli Kategoria:Piłkarze L.R. Vicenza Kategoria:Piłkarze Bologna FC 1909 Kategoria:Piłkarze Interu Mediolan Kategoria:Trenerzy piłkarzy Brindisi FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Udinese Calcio Kategoria:Trenerzy piłkarzy SSC Napoli Kategoria:Trenerzy piłkarzy S.S. Lazio Kategoria:Trenerzy piłkarzy SS Juve Stabia Kategoria:Królowie strzelców Serie A Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Ludzie urodzeni w Belo Horizonte