Robert Keith Orton Jr. (ur. 10 listopada 1950 w Kansas City, Missouri) – amerykański wrestler oraz menedżer wrestlingowy. Członek galerii sław WWE Hall of Fame.

Kariera Początki w wrestlingu i różne federacje (1972 – 1984) Trenowany przez Hiro Matsudę, zadebiutował w wieku 22 lat, 23 sierpnia 1972 w promocji Championship Wrestling from Florida jako Young Mr. Wrestling w tag teamie u boku swojego ojca Boba Ortona Sr. Bob Orton Jr. był jednym z pierwszych zawodników wykonujących superplex jako finisher walk18 Facts About Bob Orton Jr., facts.net, [dostęp 2023-08-18].. Na początku drugiej połowy lat 70. występował w American Wrestling Association (AWA) gdzie rywalizował z Gregiem Gagne. W latach 1980–1982 występował w National Wrestling Alliance (NWA) w gimmicku kowboja, gdzie zdobył renomę dzięki prowadzonym rywalizacjom. W 1982 podpisał kontrakt z World Wrestling Federation (WWF) gdzie prowadził feud z Bobem Backlundem o WWF Heavyweight Championship, jednak nigdy go nie zdobył odchodząc z federacji jeszcze w tym samym roku i powracając na terytorium NWAThe Legacy Of WWE Legend „Cowboy” Bob Orton, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-08-19].. Od 1982 do 1984 był zawodnikiem NWA gdzie rywalizował z Rickiem Flairem i Harley Racem.

World Wrestling Federation, New Japan Pro-Wrestling, World Championship Wrestling i scena niezależna (1984 – 1999) W marcu 1984 ponownie dołączył do rosteru World Wrestling Federation. Początkowo odgrywał postać ochroniarza Roddy’ego Pipera o imieniu „Ace” Orton. Później do jego gimmicku dołączono noszenie przez Ortona opatrunku gipsowego na przedramieniu co było włączeniem w storyline prawdziwego złamania jakiego nabawił się podczas walki z Jimmym Snuką, z którym prowadził rywalizacjęWhy Bob Orton Always Wore A Cast In WWE, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-08-19]..

Podczas pierwszej gali WrestleMania I, która odbyła się 31 marca 1985 w hali Madison Square Garden został menedżerem Roddy’ego Pipera oraz Paula Orndorffa prowadząc ich podczas walki wieczoru tej gali przeciwko drużynie Hulk Hogan i Mr. T„Ace” Cowboy Orton, theofficialwrestlingmuseum.com, [dostęp 2023-08-19].. W 1986 występował jako „Boxing” Bob i „Battling” Bob rywalizując z Mr. T w programach spod znaku Saturday Night’s Main Event oraz został menedżerem Adriana AdonisaBob Orton, imdb.com, [dostęp 2023-08-19].. Następnie utworzył tag team z The Magnificent Muraco, a z kolei ich menedżerem został Mr. Fuji. Na początku listopada 1987 został zwolniony z WWF. W 1989 i 1990 pojawiał się jeszcze w WWF jednak tylko na pojedyncze walki.

W 1988 zaczął występy dla japońskiej New Japan Pro-Wrestling u boku swojego brata Barry’ego jako tag team Gaspar Brothers – wtedy też przyjął nowy pseudonim ringowy jako Billy GasparBob Orton – Tag teams and stables, cagematch.net, [dostęp 2023-08-19].. Orton wraz ze swoim bratem prowadzili rywalizacje z takimi japońskimi zawodnikami jak Nobuhiko Takada, Antonio Inoki, Kuniaki Kobayashi, Riki Choshu, Osamu Kido, Yoshiaki Fujiwara oraz Hiro Saito. Pod koniec marca 1989 zadebiutował w World Championship Wrestling jednak jeszcze w tym samym roku opuścił federację.

Od 1990 występował na scenie niezależnej m.in. w Universal Wrestling Federation, Smoky Mountain Wrestling (federacji Jima Cornette’a) oraz szeregu innych mniejszych promocji do 1999 kiedy przeszedł na częściową emeryturę od wrestlinguBob Orton – Career, cagematch.net, [dostęp 2023-08-19]..

World Wrestling Entertainment oraz scena niezależna (2005 – obecnie) Na początku lutego 2005 WWE ogłosiła dodanie Boba Ortona Jr. do galerii sław WWE Hall of Fame. Został wprowadzony 2 kwietnia 2005 przez swojego syna Randy’ego OrtonaWWE Hall of Fame 2005 April 2, 2005 in Los Angeles, CA, prowrestlinghistory.com, [dostęp 2023-08-19].. W tym samym czasie występował jako menedżer swojego syna w jego rywalizacji z The Undertakerem. U boku swojego syna Randy’ego występował w WWE do połowy lutego 2006 kiedy został zwolniony z federacjiWhy Cowboy Bob Orton Was Fired From WWE In 2006, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-08-19]..

W 2009 powrócił do nieregularnych występów na scenie niezależnej. W kolejnych latach toczył walki z Jimmym Snuką czy Tomem Prichardem. W latach 2010, 2012 i 2017 pojawiał się okresowo w WWE u boku swojego syna Randy’ego w odcinkach specjalnych WWE Raw lub u boku innych byłych gwiazd WWE.

Tytuły i osiągnięcia thumb|right|Bob Orton Jr. w gimmicku kowboja. American Wrestling Federation AWF Heavyweight Championship (1 raz) Cauliflower Alley Club Family Award (2005) – z Barrym Ortonem i Bobem Ortonem Sr. Central States Wrestling Alliance CSWA Heavyweight Championship (1 raz) Championship Wrestling from Florida NWA Florida Heavyweight Championship (1 raz) NWA Florida Tag Team Championship (3 razy) – z Bobem Ortonem Sr. (1 raz) i Bobem Roopem (2 razy) International Championship Wrestling ICW Southeastern Heavyweight Championship (1 raz) ICW Southeastern Tag Team Championship (3 razy) – z Barrym Ortonem (1 raz), Bobem Roopem (1 raz) i Tonym Petersem (1 raz) ICW Television Championship (1 raz) Mid-Atlantic Championship Wrestling NWA World Tag Team Championship (wersja Mid-Atlantic) (1 raz) – z Donem Kernodle Mid-South Sports/Georgia Championship Wrestling NWA Georgia Junior Heavyweight Championship (1 raz) NWA Georgia Tag Team Championship (2 razy) – z Dickiem Slaterem (1 raz) i Mr. Wrestling II (1 raz) NWA Macon Tag Team Championship (1 raz) – z Dickiem Slaterem Mid-South Wrestling Mid-South Mississippi Heavyweight Championship (1 raz) Midwest Powerhouse Wrestling MPW Heavyweight Championship (1 raz) Powerhouse Championship Wrestling PCW Heavyweight Championship (1 raz) Pro Wrestling Illustrated Debiutant roku (1973) Tytuł dzierżony wspólnie z Tonym Gareą. Sklasyfikowany na 121. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu „PWI Years” w 2003. Old School Wrestling Alliance OSWA Heavyweight Championship (1 raz) Southern Illinois Championship Wrestling SICW Tag Team Championship (1 raz) – z Tonym Atlasem Southeastern Championship Wrestling CWF Tag Team Championship|NWA Southeastern Tag Team Championship (4 razy) – z Bobem Roopem (1 raz), Jerrym Blackwellem (1 raz) i Ronem Garvinem (2 razy) Universal Wrestling Federation UWF Intercontinental Heavyweight Championship (1 raz) UWF Southern States Championship (2 razy) World Wrestling Entertainment WWE Hall of Fame (wprowadzony w 2005) Inne tytuły VWS Television Championship (1 raz) Wrestling Observer Newsletter Najmniejszy progres (1986)

Życie prywatne Jego ojciec – Bob Orton Sr. również był wrestlerem, podobnie jak jego brat Barry Orton oraz syn RandyFamily Affair II: The Ortons, bleacherreport.com, [dostęp 2023-08-15]..

Będąc nastolatkiem zdiagnozowano u niego wirusowe zapalenie wątroby typu C, jednak Orton nie wykazywał żadnych widocznych objawów choroby i później nie przypominał już sobie, że jest chory. Ponad 30 lat potem, w trakcie rywalizacji jego syna Randy’ego z The Undertakerem, Orton został ponownie przetestowany i potwierdzono, że nadal jest nosicielem choroby. Undertaker był wściekły, że nie został poinformowany o chorobie Ortona i dowiedział się, że były szef ds. relacji z talentami – John Laurinaitis (który wiedział o chorobie Ortona), pozwolił Bobowi Ortowi Jr. występować podczas show oraz w pewnym momencie występów (podczas walki na gali w Hell in a Cell matchu na gali Armageddon (2005)), Bob Orton Jr. wylał na The Undertakera swoją krew, co mogło spowodować u niego zarażenie wirusowym zapaleniem wątroby typu C – był to jeden z powodów zwolnienia Boba Ortona Jr. z federacji WWEFull Bob Orton Hepatitis Story, insidepulse.com, [dostęp 2023-08-15]..

W 1968 poślubił Elaine, z którą doczekał się trójki dzieci (dwóch synów i córkę): Randy’ego, który jest utytułowanym wrestlerem i zawodnikiem WWE, Nathana (komika i stand-upera) oraz córkę BeckyRandy Orton’s Father Bob Orton: Interesting Facts You May Not Know About the WWE Veteran, sportsmanor.com, [dostęp 2023-08-15]..

W 1986 był uczestnikiem incydentu, do którego doszło w jednym z hoteli w miejscowości Fresno w Kalifornii. Orton został trzykrotnie potraktowany policyjnym taserem, ze względu na zakłócanie miru domowego poprzez głośnie zachowanie – w tym tańczenie nago po pijanemu.

W jednym z odcinków programu WWE Confidential wyznał, że jego kontuzja przedramienia odniesiona w walce z Jimmym Snuką w 1985 nie była storyline’owym scenariuszem, a także stwierdził że do opuszczenia WWF w 1987 w całości nie wyleczył tego urazu i do tego momentu stale nosił opatrunek gipsowy na przedramieniu – sytuację tę wykorzystano również jako część wrestlingowego kayfabe10 Wrestlers Who Used Injuries As Part Of Their Look – Bob Orton Jr’s Cast, thesportster.com, [dostęp 2023-08-15]..

Przypisy

Linki zewnętrzne Profile na: Online World of Wrestling, CageMatch, The Internet Wrestling Database, Wrestling Data, [dostęp 2023-08-15]. Profil WWE, wwe.com, [dostęp 2023-08-15].

Kategoria:Wrestlerzy i wrestlerki z Kansas Kategoria:Ludzie urodzeni w Kansas City (Missouri) Kategoria:Menedżerowie w wrestlingu Kategoria:WWE Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1950